199اجل فرا رسيده است.
6. پس هركس جز اين بگويد، سخنش دروغ محض و بهتان است يا گفته كسى است كه فقط احتمالى [دور از واقع] مىدهد.
7. [على] گذشته از خويشاوندى نزديك با پيامبر، وصى رسول خدا و نخستين و شايستهترين شهسوار اوست كه در فضل به او مثل زنند.
مُنذِر بنِ ابىحَميصَه وادعى كه شهسوار و شاعر همدانيان بود نيز حضور على(ع) آمد و با سرودن اشعار ذيل، در بيت پايانى، على(ع) را داراى مقام ولايت و وصايت دانست:
1. إِنَّ عَكّاً سَأَلُوا الْفَرَائِضَ وَ الْأَشْعَرُ
1. عكّيان درخواست مقررى كردند و اشعريان بهترين جايزههاى «بثنى» را خواستند.
2. دين را به خاطر دريافت بخشش و مقرّرى ترك كردند و بدينگونه بدترين مردم محسوب مىشوند.