373
امارت حج و زعامت حجاج
سيد جواد ورعى
ميقات حج، شماره 30، زمستان 1378ه .ش
نوشتار پيش‌رو مسئله امارت حج و زعامت حجاج را مورد پژوهش و تحقيق قرار داده است. اين مقاله در چهار فصل به رشته تحرير درآمده است. نويسنده در فصل اول، بحث تاريخى امارت حج را مطرح كرده است. در اين فصل تاريخچه امارت حج از زمان حضرت رسول(ص) تا دولت عثمانى در قالب مباحثى همچون «اولين اميرالحاج»، «خلفا و امارت حج»، «ائمه معصوم و امارت حاج» و «دولت عثمانى و امارت حاج» مطرح شده است. فصل دوم به مباحث فقهى اميرالحاج در فقه شيعه مى‌پردازد. نويسنده در اين فصل احكام اميرالحاج را بيان كرده و مورد بررسى قرار داده است. احكامى كه در اين فصل مطرح و بررسى شده‌اند عبارتند از: اقامه نماز ظهر و عصر در منا در روز ترويه، ماندن در منا تا طلوع آفتاب روز عرفه، ماندن در مشعرالحرام تا طلوع آفتاب روز دهم، ثبوت هلال ذيحجه با حكم اميرالحاج، سخنرانى اميرالحاج و نماز ظهر روز سيزدهم در مسجدالحرام.
در فصل سوم امارت حج و احكام اميرالحاج در فقه اهل سنت مطرح شده است. نويسنده در فصل چهارم به نصب سرپرست حجاج توسط امام خمينى(رحمه الله) و نكات موجود در عبارات ايشان، پرداخته است.
مقدمه
«امارت حج» از منصب‌هايى است كه با حكومت اسلامى ارتباط مستقيم دارد. نصب اميرالحاج از شئون حكومت و از اختيارات و وظايف حاكم اسلامى است و كسى