286امام(ع) تصريح مى‌كند كه لازم نيست و با آنها به ركوع برو. همچنين اگر اين نماز باطل است چرا امام مى‌فرمايد: اين ركعت از بهترين ركعات است. بنابراين روايت كه از نظر سند نيز اعتبار دارد، به خوبى دلالت مى‌كند نماز با آنها نماز حقيقى است، نه شكلى و صورى.
د) در روايت عبدالله بن سنان، امام(ع) مى‌فرمايد: «اگر كسى نمازش را فرادا خوانده، و پس از آن، درحالى‌كه وضو دارد با آنان نماز جماعت بخواند، خداوند براى او 25 درجه مى‌نويسد». سؤال اين است كه اگر نماز با اهل سنت تنها شكل نماز است، نسبت به فردى كه نمازش را خوانده و مى‌خواهد شكل و صورت نماز را انجام دهد، شرط داشتن وضو معنا ندارد و بى‌وضو نيز مى‌توان نماز صورى را خواند؛ آيا شرط وضو در مورد تكرار نماز، دلالت ندارد كه نماز با آنها واقعى است و اگر نماز را نخوانده بود از نماز واقعى مجزى بود. روايت عمربن يزيد نيز به همين مضمون است! 1
ه ) از همه اينها گذشته، اگر پيامِ اين‌گونه روايات، با آن شدت كه «اگر كسى تقيه نداشته باشد از ما نيست» و يا عبارت: «هركس تقيه ندارد، دين ندارد» (و درحالى‌كه مستشكل محترم پذيرفته است كه اين روايات در مورد تقيه مداراتى است)، در مورد شركت در نماز جماعت براى صورت و شكل نماز باشد، نقض غرض خواهد بود؛ زيرا غرض و هدف از اين شركت جلب مودت، محبت، وحدت كلمه، شوكت و در زمان ما رد اين توهم كه شيعه اهل نماز نيست، مى‌باشد.
پُرواضح است اگر تمام شيعيان بخواهند در نماز جماعت آنها شركت كنند و تمام آنها نيز اين نماز را باطل بدانند، مگر اينكه وظايف خويش را انجام دهند، اين مطلب براى آنها (مخالفان)، سرانجام روشن خواهد شد؛ چون چنين امرى كه هميشه مورد ابتلاست و از تمام افراد نيز سر مى‌زند، بر آنها مخفى نخواهد ماند و ثمره آن اين مى‌شود كه بگويند شيعه اهل نفاق و دروغگويى است. با كمال تأسف يكى از اتهاماتى كه در مناطق سنى‌نشين به شيعه زده مى‌شود همين است.