85 الصَّدُوقُ فِي عُيُونِ الْأَخْبَارِ عَنْ أَبِيه عَنْ سَعْدٍ مِثْلَهُ إِلَّا أَنَّهُ أَسْقَطَ قَوْلَهُ ثُمَّ أَتَى الْمِنْبَرَ وَ قَوْلَهُ أَو ثَمَانِي رَكَعَاتٍ. ¹

ابن‌فضال مى‌گويد كه امام رضا(ع) را ديدم درحالى‌كه براى رفتن به عمره، با قبر پيامبر(ص) وداع مى‌نمود؛ بعد از مغرب، از جانب سر نزد قبر رسول خدا(ص) آمد و بر پيامبر(ص) سلام كرد و به قبر چسبيد. سپس نزد منبر رفت و بعد به‌سوى قبر بازگشت و كنار قبر، به نماز ايستاد و شانه چپش را به قبر چسبانده بود؛ نزديك ستونى كه بعد از ستون مخلقه و بالاى سر پيامبر(ص) قرار دارد و شش يا هشت ركعت ايستاده نماز گزارد و هر ركوع و سجده‌اش، به مقدار سه بار گفتن ذكر يا بيشتر، طول مى‌كشيد. بعد از نماز سجده‌اى طولانى نمود؛ به‌گونه‌اى كه ماسه كف مسجد از عرق پيشانى‌اش، تر شده بود. بعضى از اصحاب نقل كرده‌اند ابن‌فضال ديده است كه حضرت صورت (گونه) خود را به زمين مسجد چسبانده بود.

اين روايت، موثقه مى‌باشد.

در المزار الكبير نيز چنين آمده است:

تُصَلِّي صَلَاةَ الزِّيَارَةِ، و صِفَتُهَا أَنْ تَنْوِي بِقَلْبِكَ أُصَلِّي صَلَاةَ الزِّيَارَةِ مَنْدُوباً قُرْبَةً الى الله تَعَالَى، وَ تَقْرَأُ فِيهَا بَعْدَ الْحَمْدِ مَا تَيَسَّرَ لَكَ مِنَ السُّوَرِ، وَ إِنْ قَدَرْتَ عَلَى سُورَةِ الرَّحْمَنِ وَ يس فَافْعَلْ، فَالْفَضْلُ فِيهِمَا. ²

نماز زيارت مى‌خوانى بدين‌گونه كه در قلب خود نيت