162
قُبُورِنَا فَإِنَّ ذَلِكَ يَصِلُ إِلَيْنَا و لْتُسَلِّمْ عَلَى الْأَئِمَّةِ(عليهم السلام) مِنْ بَعِيدٍ كَمَا تُسَلِّمُ عَلَيْهِمْ مِنْ قَرِيبٍ غَيْر أَنَّكَ لَا يَصِحُّ أَنْ تَقُولَ أَتَيْتُكَ زَائِراً بَلْ تَقُولُ مَوْضِعَهُ قَصَدْتُكَ بِقَلْبِي زَائِراً إِذْ عَجَزْت عَنْ حُضُور مَشْهَدِكَ و وَجَّهْت إِلَيْكَ سَلَامِي لِعِلْمِي بِأَنَّه يَبْلُغُكَ صَلَّى الله عَلَيْكَ فَاشْفَعْ لِي عِنْدَ رَبِّكَ عَزَّ و جَلَّ و تَدْعُو بِمَا أَحْبَبْتَ. وَ رَوَاهُ الْكُلَيْنِيُّ عَنْ عِدَّةٍ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّد مِثْلَه إِلَى قَوْلِهِ يَصِلُ إِلَيْنَا. 1
امام صادق(ع) فرمود: هرگاه راه يكى از شما دور باشد و سفر برايش دشوار باشد، بر بام خانهاش برود و دو ركعت نماز بگزارد و بهسوى قبور ما سلام كند كه اين سلام، به ما مىرسد. همانگونه كه از نزديك، به ائمه(عليهم السلام) سلام داده مىشود، از دور نيز سلام داده مىشود؛ با اين فرق كه از راه دور، عبارت «أَتيتكَ زائراً»؛ «براى زيارت نزد شما آمدم» گفته نمىشود و بهجاى آن مىگويى: «قصدتُكَ بقلبي زائراً»؛ «با قلبم قصد زيارت شما نمودم»؛ زيرا نمىتوانستم حضورا به زيارت بيايم و سلام به سويتان فرستادم؛ زيرا مىدانم اين سلام به شما مىرسد. درود خدا بر شما باد، مرا نزد پروردگارت شفاعت فرما. پس از آن هرچه خواستى دعا كن.
سند هر دو طريق اين روايت، صحيح است.
-مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ فِي الْمِصْبَاحِ قَالَ رُوِيَ عَنِ الصَّادِقِ جَعْفَر بْنِ مُحَمَّدٍ(ع) أَنَّه قَالَ: مَنْ أَرَادَ أَنْ يَزُورَ قَبْرَ رَسُولِ الله(ص) و قَبْرَ أَمِيرالْمُؤْمِنِينَ و فَاطِمَةَ و الْحَسَنِ و الْحُسَيْنِ و قُبُور الْحُجَجِ(عليهم السلام) و هُو