72واژه‌شناس، معناى حقيقى زيارت را با قيود گوناگون چنين ياد كردند:

1. «ديدار و ملاقات، به ديدار كسى رفتن»، ¹ «سرزدن، ديدن، ديدن كردن، ديدار»؛ ²«زارَ: بازديد كرد، سر زد». ³

2. حاضر شدن نزد مزور: «البته مزور در اين معنا، مشخص نشده است كه كدام است! شىء، شخص يا مكان؟». ⁴

3. «به معنى گرامى داشت احترام‌آميز، ⁵ ديدار كردن از چيزى، كسى، يا جايى كه داراى ارزش و اهميت است». ⁶

4. «به معنى برگرديدن و برگشتن از چيزى و مايل شدن از آن». ⁷ «زيارت در لغت، ديدار كردن با قصد را گويند كه در ريشۀ اين واژه، مفهوم ميل و گرايش نهفته است، گويى زيارت كننده از ديگران روى گردانده و به سوى زيارت شونده تمايل و قصد كرده است». ⁸

زيارت در لغت، عدول از جانبى و گرايش به جانب ديگر است. ابن فارس گويد:

زور يك چيز است كه هم بر ميل و هم بر عدول دلالت دارد، و زاير از اين سنخ است؛ زيرا هرگاه تو را رو كند از ديگرى برگشته است. ⁹ و غير از اين معنا، معناى قصد نيز ياد شده است و اين با معناى پيشين، مخالفت ندارد؛ زيرا گرويدن به جانبى، از قصد، جدا نيست. طريحى گويد: قصد كرد او را، پس زاير است. در حديث، ياد شده است:

هر كس برادرش را در كنارۀ شهر، زيارت كند؛ يعنى قصد كند. و در دعا آمده است: بار