504امرى ثابت و جاودان بوده و محدود و مخصوص به زمان خاصى نيست.

به همين علت، مفسران معتقدند: احترام به رسول خدا، به دوران حيات او اختصاص ندارد و پس از مرگ نيز احترام او بايد محفوظ شود. حتى آيه‌اى كه مسلمان را به آهسته سخن گفتن در محضر پيامبر صلى الله عليه و آله دعوت مى‌كند، هم اينك به قوت خود باقى است، آن جا كه مى‌فرمايد: «يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاٰ تَرْفَعُوا أَصْوٰاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ»؛ ¹ اى افراد با ايمان بلندتر از رسول خدا سخن نگوييد.

لذا در حرم آن حضرت، نبايد داد و فرياد كرد. و اين آيۀ مباركه بر بالاى ضريح آن حضرت نوشته شده و قرن‌هاست كه نصب العين زوّار مسلمان قرار دارد.

زيارت پيامبر از ديدگاه احاديث

داورى قرآن دربارۀ زيارت قبر پيامبر اكرم را ديديم. اكنون وقت آن رسيده است كه از داورى احاديث در اين مورد آگاه شويم.

روايات مربوط به زيارت مرقد پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله در كتب حديث وارد شده است و جمعى از علماى مسلمان به گردآورى و تصحيح اسانيد آنها همت گمارده‌اند كه به عنوان نمونه برخى از آنان را يادآور مى‌شويم:

1. تقى الدين سبكى (م 756ق) در كتاب شفاء السقام در اين باره پانزده روايت با ذكر سند نقل كرده و به تصحيح سند آنها پرداخته است. ²

2. نور الدين على بن احمد سمهودى (م 911ق) در كتاب ويژۀ خود دربارۀ تاريخ مدينه، هفده روايت در اين مورد نقل كرده و اسانيد آنها را تصحيح كرده است. ³

3. محمد فقى از علماى ازهر با حذف اسانيد، متون روايات مربوط به زيارت آن حضرت را نقل كرده و در اين مورد به بيست و دو روايت دست يافته است. ⁴