502حضور رسول خدا برسند تا دربارۀ آنان طلب آمرزش كند، از اين امر سرباز مى‌زنند:

«وَ إِذٰا قِيلَ لَهُمْ تَعٰالَوْا يَسْتَغْفِرْ لَكُمْ رَسُولُ اللّٰهِ لَوَّوْا رُؤُسَهُمْ وَ رَأَيْتَهُمْ يَصُدُّونَ وَ هُمْ مُسْتَكْبِرُونَ »؛ ¹ آن‌گاه كه به آنان گفته شود بياييد تا رسول خدا براى شما طلب مغفرت كند، روى خود را به عنوان (استنكار) بر مى‌گردانند و آنان را مى‌بينى از سخن تو اعراض كرده و كبر مى‌ورزند.

تقى الدين سبكى، محقق اهل سنت، معتقد است: مسلمانان، در حال حاضر نيز به حكم اين آيه مى‌توانند به حضور رسول خدا برسند و در ضمن استغفار، از او بخواهند كه دربارۀ آنان از خداوند طلب آمرزش كند. به گفته وى هر چند اين آيه مربوط به دوران حيات پيامبر است، ولى درخواست آمرزش از او، اختصاص به زمان حيات او ندارد، زيرا اين مقامى است كه به رسول خدا (به نشانه عظمت او) داده شده است و با مرگ او از ميان نمى‌رود. ²

ممكن است گفته شود: آنچه در آيات فوق آمده، حاكى از شئون پيامبر و نشانۀ عظمت اوست، ولى انجام اين عمل از سوى پيامبر، تنها در حال حيات او امكان‌پذير است، نه در حال ممات، كه رابطۀ ما با او قطع شده است.

پاسخ اين است: ايراد فوق وارد نيست و حق با محقق ياد شده است. دلايل زير روشن مى‌كند كه مرگ رسول خدا در اين مورد تأثيرى نداشته و حيات و ممات او از اين نظر، يكسان است:

1. مرگ از نظر قرآن پايان زندگى انسان نيست، بلكه دريچه‌اى است به جهان ديگر و بسيار گسترده‌تر و همه چيز آن برتر از جهان پيشين بوده، و انسان در آن جهان زنده و بينا و شنواست. به ويژه شهدا و صالحان، پس از مرگ نزد خدا روزى مى‌خورند و از لذات روحى خاصى بهره‌مندند. ³