40به جامعيت انسان كامل نخواهد بود و اوست كه مىتواند «كون جامع» باشد.
جامعيت عينى و علمى اهل بيت نبوت و امامت عليهم السلام به اين معناست كه اولاً، واجد هر كمال ممكن را مىباشند. ثانياً، هر چه را دارا هستند، مصون از عيب و نقص است.
ثالثاً، هر چه را در مرحلۀ حدوث واجد بودند، در مرحلۀ بقا نيز دارا خواهند بود. اين مقام جمع الجمعى را مىتوان از عديل بودن آنان با كتاب بىبديل الهى، يعنى قرآن، استنباط كرد؛ زيرا رسول اكرم صلى الله عليه و آله طبق نقل محدثان شيعه و سنى فرمود:
«إنّى تارك فيكم الثقلين ما إن تمسّكتم بهما لن تضلّوا بعدى، أحدهما أعظم من الآخر: كتاب اللّٰه، حبل ممدود من السماء إلى الأرض، وعترتى أهل بيتى، ولن يفترقا حتى يردا علىّ الحوض، فانظروا كيف تخلفونى فيهما». 1
مخاطبان اين پيام، وارثان تمدن غنى و قوى اسلام در پهنۀ زمان و گسترۀ زميناند، يعنى نه نسل هيچ عصر و زمانى از آن توصيۀ سعادت آفرين مستثناست و نه مردم هيچ مصر و ديارى از آن جدا خواهند بود.
چنين وصيت فراگيرى نشان از هماهنگى كامل تكوين انسانى و تدوين الهى است، به طورى كه همۀ مردم روى زمين تا بامداد معاد، در بخش علم و عمل، نيازمند به رهنمود و رهبرى قرآن و عترت هستند و هيچ مكتبى تا شامگاه تاريخ بشرى پديد نمىآيد جز آن كه لازم است جهان بينى و جهان آرايى آن بر قرآن و عترت عليهم السلام عرضه شود و پاسخ نفى يا اثبات آن از ثقلين استنباط گردد.
چنين كارى عزم جامعۀ انسانى و جزم امت اسلامى را طلب مىكند، تا اولاً، توان استنطاق از آن دو وزنۀ وزين را در هاضمۀ فكرى خويش احيا كنند. ثانياً، گوش هوش را براى اصغاى آواى حيات بخش آن دو وزنۀ وزين آماده سازند. ثالثاً، نقدهاى صاحب نظران و نيز تحليلهاى سودمند صاحب بصران را پس از جمع بندى براى تنفيذ نهايى به بارگاه ثقلين معروض دارند، تا از اين صعود و هبوط و از آن سؤال