394خدا صلى الله عليه و آله وارد شد، مشاهده كرد شخصى صورت خود را بر قبر رسول خدا نهاده است، مروان گردن او را گرفت و بلند نمود و به او گفت: آيا مى‌دانى چه مى‌كنى؟ ناگهان مشاهده كرد كه او ابوايوب انصارى از صحابۀ بزرگوار پيامبر است. در جواب فرمود:

آرى، من به جهت اين سنگ نيامده‌ام، بلكه به جهت رسول خدا صلى الله عليه و آله آمده‌ام. ¹

روايت سفيان - سفيان بن عنبر از عتبى كه هر دو از مشايخ شافعى‌اند نقل مى‌كند:

كنار قبر پيامبر صلى الله عليه و آله نشسته بودم كه اعرابى‌اى وارد شد و خطاب به رسول خدا عرض كرد: سلام بر تو اى رسول خدا، خداوند متعال فرمود: «وَ لَوْ أَنَّهُمْ إِذْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جٰاؤُكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللّٰهَ وَ اسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللّٰهَ تَوّٰاباً رَحِيماً» من به نزد تو آمده‌ام و از گناهان خود استغفار مى‌نمايم و تو را شفيع نزد خداوند آورده‌ام، آن‌گاه گريه كرد و اشعارى دربارۀ پيامبر صلى الله عليه و آله سرود. ²

سمعانى شبيه همين قصه را از امام على عليه السلام نقل مى‌كند ³ اگر اين عمل جايز نبود چرا صحابه، خصوصاً امام على عليه السلام كه در آن مكان حاضر بود از آن منع نفرمود. ⁴

انس بن مالك - او از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل كرده كه فرمود: هر كس مرا بعد از وفاتم زيارت كند، مانند آن است كه در حال حياتم زيارت كرده است و هر كه قبر مرا زيارت كند، شفاعتم در روز قيامت بر او واجب مى‌شود و هر كس از متمكنين امتم به زيارت قبر من نيايد عذرى ندارد. ⁵

سيره و سخن علماى بزرگ براى زيارت

از آن‌جا كه زيارت اهل بيت اطهار عليهم السلام يكى از آموزه‌هاى مكتب انسان‌ساز تشيع است، بدين جهت تمام علما خود را موظف و مقيد مى‌دانستند كه همواره به زيارت اهل بيت عليهم السلام مشرف شوند.