350فى بقيعه ثبت قدمه على الصراط يوم تزلّ فيه الأقدام»؛ 1 هر كس امام حسن را در بقيع او زيارت كند، در روزى كه قدم‌ها مى‌لغزد، گام او بر صراط، استوار خواهد بود.
3. «من زار أخاه فى اللّٰه قال اللّٰه عزوجل له:
أنت ضيفى و زائرى ، على قراك و قد أوجبت لك الجنّة بحبّك إيّاه »؛ 2 هر كس برادر دينى خود را خالصانه ديدار كند، خداى متعال به او مى‌فرمايد: تو مهمان و زاير منى؛ پذيرايى از تو بر عهدۀ من است و من به خاطر اين‌كه برادر دينى‌ات را دوست مى‌دارى، بهشت را بر تو واجب ساختم.
4.
«الزيارة تنبت المودّة»؛ 3 زيارت، مودت و دوستى پديد مى‌آورد.
5 .
«من أتانى زائراً كنت شفيعه يوم القيامة»؛ 4 هر كس به زيارت من آيد، در روز قيامت شفيع او خواهم بود.
زيارت در مكتب اهل بيت عليهم السلام
آثار و سازندگى زيارت
حضور پيدا كردن در مقابل امام معصوم يا مرقد مطهر او، فيضى است كه مرحله‌اى از زيارت با آن تحقق مى‌يابد؛ اما در هر زيارتى اين‌گونه است كه بعد از ديدار ظاهرى و تعارف متداول به گفت وگو با مزور و محبوب مى‌نشينند تا ديدار را طولانى‌تر و لذت وصال را بيشتر كنند. و ذكر كمالات معشوق، از يك سو تكليف، بلكه تشريف عاشق را روشن مى‌كند و به او مى‌فهماند كه در برابر چنين محبوبى چه وظيفۀ سنگينى دارد و از سوى ديگر معشوق را دلگرم مى‌كند كه ارادت عاشق، صورى و ناپايدار نيست.
اين حديث، بيانگر نكاتى است كه ذيلاً ذكر مى‌گردد:
اين روايت و امثال آن، نشان مى‌دهد كه حيات و مرگ پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و امامان معصوم عليهم السلام يكسان است؛ زيرا زيارت دوران حيات و مرگ، اجر و آثار يكسان دارد.