317
2. دعا از ديدگاه قرآن و معصومين عليهم السلام
على كريمى
چكيده
مقالۀ حاضر نگاهى كوتاه دارد به بررسى آيات و رواياتى كه در مورد دعا و نيايش مى‌باشد. خداوند دعا را وسيلۀ ارتباطى بين خود و بندۀ خويش قرار داده است، تا بلكه بنده بتواند خود را به معبود خويش نزديك كند. دعا به انسان ارزش و اعتبار مى‌دهد و انسان را به باورهاى دينى نزديك‌تر مى‌كند. دعا مى‌بايست همراه با شناخت و آگاهى كامل از خداوند باشد. دعا باعث كاهش جرم و جنايت در اجتماع شده، و سبب پيشرفت انسان، هم در بُعد معنوى و هم در بُعد مادى مى‌شود. دعا موجب از بين بردن تشويش‌ها و هيجان‌هاى انسان مى‌گردد. دعا يا به اجابت مى‌رسد يا ذخيرۀ آخرت مى‌شود و يا باعث دفع بلا مى‌گردد.
دعا كشتى‌اى است كه انسان را از گرداب طوفان‌هاى بلا حفظ كرده، و او را صحيح و سالم به ساحل نجات مى‌رساند.
دعا خشنودى خداوند را به همراه دارد، و ذكر آن بالاتر از تلاوت قرآن است. دعا تكيه‌گاهى است كه ناراحتى‌هاى روحى انسان را برطرف كرده، و اميد را در دل او روشن مى‌سازد.
كليدواژه‌ها: قرآن، عترت، دعا، خدا، انسان.
مقدّمه
دعا به انسان قوت قلب مى‌دهد. همان‌طورى كه انسان در بُعد جسمانى تلاش مى‌كند تا غذاى سالم و نشاط‌آورى مصرف كند، روح انسان هم نياز به غذاى سالم دارد،