284ثانياً: در مفاتيح هيچ اسمى از خلفا برده نشده است كه تأكيدى باشد و اين‌گونه با آن برخورد حذفى كردن كارى غير معقول است.
ثالثاً: طبق نقل مجموع الفتاوى شيخ الاسلام (437/40) كه از بزرگان علماى اهل سنت و مورد قبول وهابيت مى‌باشند: «و أمّا من قتل الحسين أو أعان على قتله أو رضى بذلك فعليه لعنة اللّٰه والملائكة والناس أجمعين»؛ يعنى هر كس حسين عليه السلام را به شهادت رسانيد يا در قتل او كمك كرد يا به آن راضى بود لعنت خدا و فرشتگان و همه مردم بر او باد. وقتى علماى وهابيت قاتل امام حسين عليه السلام و زمينه ساز اين قتل (حتى اگر چهار نفر باشند) را مورد لعنت قرار مى‌دهند، پس زيارت عاشورا كه افراد مورد لعن را هم نام نمى‌برد هيچ اشكالى ندارد.
رابعاً: طبق روايات متعدد صحيح مسلم در باب فضائل على عليه السلام 1به پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود:
«اذكركم اللّٰه فى أهل بيتى. اذكركم اللّٰه في أهل بيتى ...»؛ خيلى سفارش مى‌كنم شما را به خدا دربارۀ اهل بيتم. خيلى سفارش مى‌كنم شما را به خدا دربارۀ اهل بيتم ... حال اگر شيعه آنهايى كه به پيامبر صلى الله عليه و آله و اهل بيت عليهم السلام او جفا كرده‌اند را لعن كند، آيا فعل حرامى انجام داده است؟
خامساً: طبق روايتى كه اهل سنت نقل مى‌كنند: روزى عباس عموى پيامبر صلى الله عليه و آله از جفاى اعراب به خاندان نبوى شكايت كرد، سپس پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: قسم به خدا هرگز مؤمن نمى‌شويد تا اين‌كه شما من را و اهل بيتم را به خاطر خدا و به خاطر خويشاوندى با من دوست بداريد.
آيا لعن كسانى كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله بى ايمانى آنها را در اين حديث شريف گواهى داده است كارى خلاف شرع است؟!
با اين اوصاف آيا برخورد با كتاب مفاتيح الجنان در گمرك و در مشاهد شريفه به