282خمره براى او مى‌آوردند، در حالى كه حايض بودند. 1
22. اشكالى ندارد كه زن حايض بر دست وضو گيرنده آب ريخته و براى او خمره بياورد. 2
23. در مورد ابن عمر گفته شده است كه وى روى خمره، نماز مى‌گزارد. 3
24. از ابوذر نيز نقل شده است كه او نيز بر خمره، نماز مى‌گزارده است. 4
25. روايت شده كه ابن عمر به كنيز خود گفت: خمره‌اى از مسجد براى من بياور. كنيز در پاسخ او گفت: من حايض هستم. ابن عمر به او گفت: حيض تو در دست تو نيست. 5
احاديث مذكور در كتاب‌هاى وسائل الشيعه و المحاسن برقى و بحار الأنوار نيز آمده است. 6 شيخ حرّ عاملى در وسائل الشيعه، رواياتى را كه بر جواز سجده بر خمره دلالت مى‌كنند جمع آورى كرده است كه ذكر بخشى از آنها گذشت. 7 وى به نقل از «كافى» از امام باقر عليه السلام روايت مى‌كند كه از ايشان دربارۀ نماز بر روى خمره‌اى كه در مدينه بافته مى‌شود، سؤال شد و حضرت در پاسخ چنين مرقوم فرمود: روى آنچه نخ در آن به كار رفته است، نماز بخوان و بر آنچه پوست، در آن به كار رفته است، نماز نخوان. 8