244و همچنين در همان سوره مى‌فرمايد: «وَ أَقِيمُوا الصَّلاٰةَ وَ آتُوا الزَّكٰاةَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ». ¹

در اين آيات دليل واضحى است كه هدايت و رحمت در إتباع و پيروى از رسول اللّٰه صلى الله عليه و سلم مى‌باشد. و اين چگونه ممكن است با عمل نكردن به سنت او؟ يا اين‌كه گفته شود سنت او صحيح نيست! و يا گفته شود نمى‌توان بر آن سنت اعتماد كرد!

و بارى‌تعالى در سورۀ نور مى‌فرمايد: «فَلْيَحْذَرِ الَّذِينَ يُخٰالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِيبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ يُصِيبَهُمْ عَذٰابٌ أَلِيمٌ »؛ ²كسانى كه با أمر رسول خدا مخالفت مى‌كنند بايد بترسند از اين‌كه مبادا دچار فتنه و مصيبتى شوند، يا اين‌كه عذابى دردناك در دنيا يا آخرت به سبب نافرمانى به آنها برسد.

و خداوند متعال در سورۀ حشر مى‌فرمايد: «وَ مٰا آتٰاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ مٰا نَهٰاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا»؛ ³ (در اين‌جا يك قاعدۀ مهم مقرر داشته و آن تبعيت رهبر مسلمين از نصوص شريعت) كه هر چه پيامبر به شما داد آن را بگيريد، و هر چه پيامبر شما را از آن منع كرد از آن دور شويد.

آيات در اين موضوع بسيار است و همۀ آنها بر وجوب اطاعت رسول اللّٰه صلى الله عليه و سلم و بر پيروى از آنچه او آورده دلالت مى‌كنند، چنان‌كه قبلاً دليل وجوب إتباع كتاب خدا و تمسك به آن طاعت و أوامر و نواهى ذكر كرديم، و اين دو اصل و اساس ملازم و وابسته به هم هستند و از هم جدا شدنى نيستند، هر كس يكى از آن دو را انكار كند، مانند اين‌كه ديگرى را انكار و دروغ دانسته، و اين به إجماع اهل علم و ايمان كفر و ضلالت و گمراهى و خروج از دايرۀ اسلام مى‌باشد.

احاديث در وجوب اطاعت رسول خدا صلى الله عليه و سلم و اتّباع و پيروى از آنچه آورده و تحريم معصيت او به طور متواتر وارد شده است؛ آن هم در حق كسى كه در زمان او بوده و