153از دير باز، حداقل از زمانى كه انسان نمادهايى را به عنوان مظاهر الهى در امر پرستش پذيرفت جريان داشته است. بنابراين قدمت آيين زيارت به قدمت تاريخ بشريت است. چنانكه در اسطورهها كه هنوز رد شفافى از تاريخ نيست، نيز زيارت از مكانهاى مقدس يا افراد بزرگ ديده مىشود. به همين دليل زيارت همواره در فلسفه يك نماد مشخص است و در مكاتبات وآثار فيلسوفان زيارت واژهاى پر كاربرد است.
به عنوان مثال قبر كورش كبير تا ساليان درازى توسط ايرانيان و يهوديان مورد بازديد معنوى قرار مىگرفت كه با حملۀ اسكندر مقدونى معلوم شد قبر كورش در آن جايگاه نيست. و تاريخ مسير حركت رو به مرگ كورش را در آخرين لشگر كشى به شمال ايران منطقهاى حايل بين تالشات و اردبيل مىداند. 1
در رم باستان هم مكانها و نمادهاى خدايان در معبدهاى گوناگون مورد زيارت روميان قرار مىگرفت و اين مسأله در مورد مصريان و هندوان و چينيان باستان نيز صدق مىكند. اكنون هم در كشورهايى كه دين بودا بر آن حاكم است، مثل چين و قسمتى از هندوستان و كشورهاى آسياى شرقى، مردم براى زيارت معابد كه مجسمههاى بودا در آن قرار دارد مىشتابند، و نذرها و نيازهاى خود را مىبندند. اين روش در اديان آسمانى هم ادامه پيدا كرد. در آيين يهود مردم به زيارت كنيسهها مىروند و ساليان درازى مردم براى زيارت هيكل سليمان مىرفتند و كورش كبير وقتى به بابل حمله كرد و يهوديان را آزاد نمود، به آنها اجازه داد تا كما فى السابق به زيارت هيكل سليمان بروند. در آيين مسيحيت هم مردم به زيارت كليساهاى رم باستان و مقبرۀ شهادت اسقفهاى اعظم مثل ژوستين مقدس و... مىروند. اكنون هم به زيارت پاپ در واتيكان مىروند و علاوه بر آن از مزار پاپهاى گذشته نيز ديدن مىكنند و حاجت مىبندند.