151
4. پيشينۀ زيارت در آموزههاى دينى ايرانيان
حسين قاسمنژاد
چكيده
مردم ايران از دير باز، تا آنجا كه مرز اسطوره به تاريخ مدوّن تبديل مىشود، به يگانگى ذات اقدس اله آشنايى داشتند و فرهنگ پرستش با تمام سستى و فطور در ميانشان جريان داشت. بنابر شواهد تاريخى مردم ايران را بايد خدا باورترين انسانهاى روى زمين ناميد. چرا كه از ابتدا به نوعى يگانگى و خداى واحد معترف بودهاند.
بايد پذيرفت كه تفسير غلط از دين سبب شده بود كه بسيارى از زرتشتيان ايران با اعمال سياست حكومتهاى ساسانيان به سمت ثنويت گرايش پيدا كنند. كه اتفاقاً ظهور دين اسلام سبب شد تا موبدان اصيل و درستكار رنگ سياست را از دين زدوده و آرام آرام يكتاپرستى در دين زرتشتى نمود بيشترى يابد و امروزه ركن ركين اين دين همان يكتاپرستى است. در واقع مباحث دينى زرتشتى و يهودى و مسيحى و مانوى و مزدكى و ساير اديان زمينى و آسمانى ايرانيان جهت بررسى مفهوم و رسوم زيارت در آن اديان است. سعى شده است تا حد مقدور در نهايت ايجاز بحث دربارۀ زيارت ايرانيان در اين متن مطرح شود. ضمن اينكه خود واژۀ زيارت داراى ابعاد و تعاريف مختلفى است و معنى كاربردى زيارت در اين متن همان توسل قلبى از راه دور و يا بازديد معنوى و دينى از يك يا چند جايگاه مقدس نورانى و در واقع همان تعريف عامه از زيارت است كه در بين مردم مسلمان و مؤمن متداول است.
كليدواژهها: زيارت، زيارت حضورى، زيارت باطنى، اسلام، زرتشت، مسيحيت، يهوديت، تاريخ. ... خداوندان امروزى چه دانند؟ خداخواهان از روز الستيم