147بدكاران بيرون نمىروند، مگر آن كه به اعمال صالح، ذكر، عبادت و اجتناب از منكرات روى آورند. امكان ندارد كسى با دورى از خدا و ناديده گرفتن موازين شرع مقدس كه ائمۀ هدىٰ براى حفظ و حراست و ترويج آنها اهتمام ورزيدهاند و حتى در اين راه به شهادت رسيدهاند، به امام نزديك گردد و با خشم پروردگار امام را خشنود سازد.
برخى با وجود چنين سرمايههاى ارزشمند دينى، دستگاهى در مقابل حرام و حلال و ثواب و عقاب پروردگار به راه انداختهاند. واى بر حال زايرى كه در اقامۀ نماز قصور ورزد و كاهلى كند و به دستورات قرآنى، سنت محمّدى و فرهنگ عترت پيامبر بىاعتنا باشد، حقوق مردم را رعايت نكند و مرتكب امور ناروا گردد و آن گاه دل خود را به اين خوش كند كه بله من زاير مثلاً امام رضا عليه السلام هستم، چندين بار مشرف شدهام، زيارت كربلا نصيبم گرديده و عتبات ائمه را بوسيدهام. بايد از اين فرد پرسيد تو چگونه خود را در زمرۀ زوّار ائمه قرار دادهاى در حالى كه نه اعمال صالح امام و نصايح او را خوش مىدارى و نه حضرت از كارنامۀ اعمالت راضى است. امام حامى راستى و درستى است، اما تو در ارتباط با مردم، معاملات و مانند آنها به دروغ، تزوير و كمفروشى روى مىآورى. او امانتدار بوده تو خيانت مىكنى. او دائم در حال نماز، دعا، استغفار، ذكر، تلاوت قرآن، رسيدگى به امور مردم، حمايت از نيكان و صالحان و مبارزه با متجاوزين و ستمكاران بوده و در راه خدا از بذل هر چه داشته دريغ ننموده است، ولى تو به خلافها و نارواها راغبترى.
البته زايرى كه مقام امامت را به درستى مىشناسد، گرفتار اين انحرافات و خسرانهاى آشكار نمىگردد و براى وجود مبارك امام در مقابل دستگاه خداوند حسابى جداگانه باز نمىكند و به خوبى واقف است كه رفعت، عظمت و ابهت امام بر پايۀ عبوديت، تقوا و مكارم اخلاقى استوار است و جز از اين راه نمىتوان از فيض امام بهره گرفت.