47هيچ كس قبر برادر دينىاش را زيارت نمىكند و نزد آن نمىنشيند، الا اينكه آن ميت با او انس گرفته و پاسخ او را مىدهد، تا زمانى كه زائر [از نزد قبر او] برخيزد.
ابن تيميه نيز شنوايى مردگان را اجمالاً پذيرفته و از «احمد بن حنبل» و اصحاب او نيز چنين قولى را نقل كرده، مىگويد: «شنيدن صداها از قبيل قرائت قرآن و مانند آن توسط ميت حق است». وى همچنين يادآور مىشود كه طائفهاى از علما، قول ياد شده را از احمد، اصحاب او و ديگران نيز نقل كرده و رواياتى نيز آوردهاند مبنى بر اينكه ميت از گناهانى كه نزد قبرش صورت مىگيرد، آزرده مىشود:
فأما استماع الميت للأصوات، من القراءة أو غيرها - فحق ... وكذلك ذكر طائفة من العلماء، من أصحاب أحمد وغيرهم، ونقلوه عن أحمد، وذكروا فيه آثارا أن الميت يتألم بما يفعل عنده من المعاصي. 1
او آنجا كه از عدم مشروعيت زيارت مرقد مطهر پيامبر اكرم(ص) سخن به ميان آورده است، مجدداً مسئله سماع موتى را يادآور شده، مىگويد: «پيش از اين، حديث ابوهريره از پيامبر(ص) را نقل كرديم كه آن حضرت(ص) پاسخ هركس را كه به او سلام نمايد، مىدهد». اما متأسفانه با تصرفى نادرست در اطلاق حديث، مدعى مىشود كه منظور حديث، هر كسى است كه نزد قبر آن حضرت به ايشان سلام دهد (و نه از مكانهاى دور) و در مورد ساير روايات سماع موتى نيز معتقد است، منظور كسانى