166 اَلْكَلِمُ الطَّيِّبُ وَ الْعَمَلُ الصّٰالِحُ يَرْفَعُهُ ¹ معنا شود، دلالت آن بر تكامل برزخى آشكارتر مى‌شود؛ زيرا وقتى مراد از «كلم طيب» اعتقاد پاكيزه است و مراد از صعود اعتقاد پاكيزه به سوى خداى تعالى، تقرب آن اعتقاد نزد خداست و از آنجا كه اعتقاد، قائم به مُعتقَد (صاحب اعتقاد) است، در نتيجه تقرب يافتن اعتقاد پاكيزه به خدا، تقرب معتقَد را نيز به همراه خواهد داشت از سويى نقش عمل صالح اين است كه صاحب اعتقاد را در صعود به سوى خدا كمك مى‌كند و منظور از «يرفعه» در آيه شريفه نيز همين است. ² بنابراين وقتى عملى پيوسته در حال افزايش و نموّ باشد، به حكم آيه شريفه، پيوسته اعتقاد پاكيزه را در صعود و تقرب به خداى متعال كمك مى‌كند و در نتيجه مُعتقَد نيز پيوسته در عالم برزخ در حال صعود و تقرب خواهد بود و منظور از تكامل در برزخ نيز همين معناست.

16.تكفير (پوشاندن) گناه

على(ع) پس از دعايى كه در زيارت اهل قبور خواندند، فرمودند:

إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ(ص) يقُولُ: مَنْ قَرَأَ هَذَا الدُّعَاءَ أَعْطَاهُ اللهُ سُبْحَانَهُ وَ تَعَالَى ثَوَابَ خَمْسِينَ سَنَةً وَ كفَّرَ عَنْهُ سَيئَاتِ خَمْسِينَ سَنَةً وَ لِأَبَوَيهِ أَيضاً. ³

از رسول خدا(ص) شنيدم كه مى‌فرمود: هركس اين دعا را بخواند، خداى سبحان ... گناهان پنجاه سال او و پدر و مادرش را مى‌پوشاند.