142پنج- همچنين از آن حضرت آمده است:

«يَقْضَى عَنِ الْمَيتِ الْحَجُّ وَ الصَّوْمُ وَ الْعِتْقُ وَ فَعَالُهُ الْحَسَنُ»؛ ¹«مى‌توان از طرف ميت، حج، روزه، آزادسازى برده، و تمام كارهاى پسنديده او را انجام داد».

سيد بن طاووس(قدس سره) اين حديث را از طرق متعدد، از جمله از طريق «عبدالله بن ابى يعفور» و «محمد بن مسلم» از امام صادق(ع)، و از طريق «صفوان بن يحيى» و «بزنطى» از امام رضا(ع) نقل كرده و افزوده است كه اين حديث را چهل نفر از اصحاب امام صادق(ع) روايت كرده‌اند. ²

شش- عبدالله بن جندب مى‌گويد: به امام(ع) درباره شخصى نامه نوشتم كه تصميم داشت اعمال خود، اعم از نماز و ساير خيرات و مبرات را به سه قسمت تقسيم كند: يك قسمت براى خود و دو قسمت ديگر را براى پدر و مادرش انجام دهد. امام(ع) در پاسخ نوشتند: انجام اين امور براى ميت كار پسنديده و جائزى است، اما براى زندگان فقط انجام خيرات و مبرّات و صله صحيح است (نه مثلاً نماز). ³

سيد بن طاووس(قدس سره) در ذيل حديث ياد شده مى‌گويد: اينكه حضرت(ع) از انجام نماز به نيابت از شخص زنده نهى فرمود، منظور ايشان نماز مستحبى نيست؛ زيرا ظاهراً نماز مستحبى را در حج، زيارات و مانند آن از طرف زندگان نيز مى‌توان انجام داد. ⁴