125همانا خدا و فرشتگانش همواره بر پيامبر درود مىفرستند. اى كسانى كه ايمان آوردهايد، بر او درود فرستيد و سلام گوييد و كاملاً تسليم [فرمان او] باشيد.
در فصل سوم از اين آيه شريفه بر اثبات مطلق تكامل برزخى استدلال شد. در اين فصل نيز مىتوان از آن بر نقش خيرات در تكامل برزخى استدلال كرد؛ زيرا مراد از درود خداى متعال رحمت خاصه اوست كه بر پيامبر گرامى(ص) نازل مىشود. با توجه به اينكه فعل مضارع سَيَصْلَوْنَ دلالت بر پيوستگى رحمت مىنمايد و از همه مؤمنين در طول زمان، خواسته شده كه درود خود را به آن حضرت تقديم نمايند، پس رحمت خداى متعال و درود مؤمنان و ملائكه بر پيامبر اكرم(ص) از گذشته تا اكنون و تا قيامت بر او پيوسته خواهد بود. بديهى است كه رحمت خداى متعال و پس از آن درود ملائكه و مؤمنان به آن حضرت(ص)، برترين مصداق خيرى است كه مىتوان به آن حضرت هديه كرد؛ چه اگر بهتر از آن متصور بود، خداى جواد و كريم آن را از محبوبترين بنده خود دريغ نمىنمود. لازم به تكرار نيست كه هر اندازه رحمت خاصه خداوند بر انسانى بيشتر شود، به همان ميزان مقام قرب او نيز فزونى مىيابد. و منظور از تكامل در عالم برزخ و قيامت، چيزى جز همين رفعت مقام و منزلت نزد خداوندگار هستى نيست.
روايات فريقين
رواياتى كه دال بر مقصود است، نزد فريقين در حدّ تواتر است و در اين گفتار به برخى از آنها اشاره مىشود: