129 اشكال

انصات در اين روايت به عنوان اطاعت خدا (ان عصى الله فاطع الله) مطرح شده است. پس صرفاً گوش دادن به قرآن مقصود است و از آن اقتداى حقيقى استفاده نمى‌شود. عدم ترخيص از جانب امام(ع) نيز به خواندن قرائت بر مى‌گردد. شاهد اينكه امام صادق(ع) در ادامه، قصه ابن‌كواء را متذكر شده‌اند كه پشت سر اميرالمؤمنين(ع) آيه‌اى از قرآن خواند و حضرت گوش فرادادند و سپس نماز خود را تكميل كردند. اين روايت چنين دلالت دارد گوش فرادادن به آيات قرآن موضوعيت دارد، نه اينكه اقتداى حقيقى محقق شده باشد.

پاسخ

اساساً حكمت عدم قرائت در نماز جماعت از باب استماع به قرآن است و در روايات متعددى حتى در جماعت صحيحه كامله نيز همين تعبير آمده است ¹ و عنوان مشير است به اينكه جماعت محقق شده است. اگر روايت تنها دلالت بر سقوط قرائت داشت و حقيقتاً جماعت محقق نشده باشد، بايد با بيان بيشترى اشاره مى‌شد. فهم محدّثين و فقهاى بسيارى همين بوده است.

روايت دهم: صحيحه هشام كندى

محمّد بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ محمّد عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَكَمِ عَنْ هِشَامٍ الْكِنْدِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللهِ(ع) يَقُولُ إِيَّاكُمْ أَنْ تَعْمَلُوا عَمَلًا يُعَيِّرُونَّا بِهِ فَإِنَّ وَلَدَ السَّوْءِ يُعَيَّرُ وَالِدُهُ بِعَمَلِهِ كُونُوا لِمَنِ انْقَطَعْتُمْ إِلَيْهِ زَيْناً وَ لَا تَكُونُوا عَلَيْهِ شَيْناً صَلُّوا فِي عَشَائِرِهِمْ وَ عُودُوا مَرْضَاهُمْ وَ اشْهَدُوا جَنَائِزَهُمْ وَ لَا يَسْبِقُونَكُمْ إِلَى شَيْءٍ مِنَ الْخَيْرِ فَأَنْتُمْ أَوْلَى بِهِ مِنْهُمْ وَ اللهِ مَا عُبِدَ اللهُ بِشَيْءٍ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِنَ الْخَبْءِ قُلْتُ وَ مَا الْخَبْءُ قَالَ التَّقِيَّة. ²

امام صادق(ع) فرمودند: مبادا مرتكب كارى شويد كه ما را بر اثر كار شما سرزنش نمايند، چونان كه فرزند بدكاره مايه ننگ پدر مى‌شود. شما كه از همگان بريده‌ايد و