114زمينه خوارى و ذلّت را از شيعيانى كه ميان مخالفين هستند، از بين مى‌برد؛ از جمله اين توصيه‌ها، امر به خواندن نماز با آنهاست. در اين روايت نيز مانند روايت قبل، تعبير

«صَلُّوا مَعَهُمْ» وارد شده است كه مطابق آنچه قبلاً گفته شد، ظهور در اقتداى حقيقى دارد. اين روايت نيز اگر نگوييم ظاهر در نماز فريضه است، لااقل شامل آن مى‌شود. ولى از نظر نوع تقيه، با توجه به تعابير آيه شريفه، ظهور در مدارات دارد.

روايت چهارم: صحيحه زراره

سَعْدٌ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ محمّد عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ سَعِيدٍ عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ بُكَيْرٍ عَنْ زُرَارَةَ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ(ع) قَالَ لَا بَأْسَ بِأَنْ تُصَلِّيَ خَلْفَ النَّاصِبِ وَ لَا تَقْرَأَ خَلْفَهُ فِيمَا يَجْهَرُ فِيهِ فَإِنَّ قِرَاءَتَهُ تُجْزِيكَ إِذَا سَمِعْتَهَا. ¹

امام باقر(ع) مى‌فرمايد: نماز خواندن پشت سر ناصبى جايز است و در نماز جهريه قرائت را مخوان؛ چراكه در صورت شنيدن، قرائت وى براى تو مجزى است.

بررسى سندى

شيخ طوسى چند طريق براى روايات سعد بن عبدالله ذكر مى‌كند كه بعضى از اين طرق، از جمله نقل شيخ مفيد از مرحوم صدوق و ايشان از والد خود(رحمه الله) معتبر است. ²

احمد بن محمد كه مروى عنه سعد بن عبدالله است، تطبيق‌شدنى بر احمد بن محمد بن خالد و احمد بن محمّد بن عيسى است كه هر دو از ثقات هستند. ديگر راويان اين روايت، جز قاسم بن عروه همه از معاريفند. قاسم توثيق خاص ندارد؛ ³ولى با توثيقات عامّه‌اى مانند نقل اصحاب اجماع و نقل مشايخ ثلاثه، ⁴ اعتبار