157نازل شده است، مراد از كلمه «الناس»، هم در سوره نصر و هم در اين حديث، كسانى‌اند كه صحابه شرعى نيستند. پس طلقا، عتقا و وفود از همين «الناس» بودند كه بعدها مسلمان شدند. هركس اين دو گروه را يكى بپندارد، صريح حديث را انكار و رد كرده است. ¹

-«لا تسّبوا احداً من اصحابي». ²

مسلم، در كتاب «فضائل الصحابه»، از ابوسعيد نقل مى‌كند كه در دعوايى كه بين خالد بن وليد و عبدالرحمان بن عوف رخ داد، پيامبر(ص) به خالد فرمود: «هيچ‌يك از صحابه مرا سب نكنيد. اگر يكى از شما به اندازه كوه احد، طلا انفاق كند، به اندازه مُد يكى از اينها نمى‌رسد و نه به نصف آن». وقتى اين حديث، به‌طور واضح، خالد بن وليد و طبقه او را از مفهوم صحابى خاص خارج كرده است، حالِ طلقا و امثال آنها چگونه خواهد بود؟! از طرف ديگر مى‌بينيم كه خالد هم مدعى نشده كه جزو صحابه است؛ چون تفاوت بين صحابى خاص شرعى و صحابى عام براى او روشن بود. نكته ديگر آن است كه اين حادثه بعد از فتح مكه رخ داده است و تا آن زمان، خالد هيجده ماه همراه پيامبر(ص) بوده است؛ با اين همه، مى‌بينيم كه پيامبر(ص) به او چه فرمود. ³

حسن فرحان مالكى در ادامه، به موارد ديگرى اشاره مى‌كند و سپس براى اثبات مدعاى خود، از اقوال و آثار صحابى، براى