90انسان علم ندارد، عقابى مترتب نيست. از اينرو اگر شخصى ناخواسته و بدون علم، مرتكب گناه گرديد، خداوند عقابى براى او لحاظ نمىكند و اين اقتضاى عدل الهى است.
پس معنا كردن «مبينه» به گناهان ظاهرى، صحيح نمىباشد؛ زيرا برخى از گناهان، به صورت ظاهرى نمىباشد. بلكه به شكلى است كه به هرحال موجب آزار پيامبر(ص) مىشود؛ گرچه در منزل پيامبر(ص) و فقط در حضور پيامبر(ص) باشد و اين، مصداق اذيت نمودن پيامبر(ص) است كه موجب دوچندان شدن عقاب مىگردد؛ يك عقاب براى انجام دادن عمل گناه و بزرگتر، به سبب تأثير آن و آزار قلب پيامبر(ص) .
بررسى نظريه فخر رازى و ابنكثير
فخر رازى، فاحشه را به زنا معنا نموده است و اين خصيصه را اينگونه معنا مىكند كه اگر يكى از همسران پيامبر(ص) مرتكب اين عمل گردد، دو عقوبت دارد: يكى به سبب عمل زنا و يكى هم به سبب اينكه ديگرى را بر پيامبر(ص) ترجيح داده و موجب آزار پيامبر(ص) شده است؛ زيرا اين عمل بر زوج، بسيار سخت مىآيد.
سپس ايشان حكمت اين حكم را اينگونه بيان مىكند كه مضاعف شدن عذاب براى ازواجالنبى، به علت آن است كه اولاً: در خود زنا مفسدهاى است كه شخص به آن عذاب مىشود. ثانياً: براى همسران پيامبر(ص) عذاب ديگرى است؛ به سبب ايذاى قلب نبى و نيز ضربه زدن به جايگاه و مقام پيامبر(ص) و اين حكم، شامل دختران پيامبر(ص) نيز مىگردد.
در نهايت، ايشان مىگويد: البته اين كلام، همانند كلامى است كه خداوند درباره پيامبر(ص) مىفرمايد: (لَئِنْ أَشْرَكْتَ لَيَحْبَطَنَّ عَمَلُكَ) ؛ «اگر مشرك شوى، تمام اعمالت تباه مىشود و از زيانكاران خواهى بود». (زمر: 65) در واقع، خداوند مىخواهد