87
تبيين خصيصه و حكمت آن
هر عملى به ميزان تأثيرگذار بودن و دوامى كه دارد، چه حسنه و چه سيئه، مورد حسابرسى و جزا و عقاب الهى مىباشد. گاهى تأثيرگذارى يك عمل، به سبب نفس عمل و گاهى به سبب جايگاه و شأنى است كه فاعل آن دارد. در روايات وارد از ائمه معصوم(عليهم السلام)، پايهگذارى سنت حسنه يا سيئه، براساس ميزان تأثيرگذارى و ماندگارى آن، توجه شده است؛ چنانكه فرمودهاند: «كسى كه سنت حسنهاى را پايهگذارى كند، هم اجر خود و هم اجر كسى را كه به آن تا روز قيامت عمل كند، به دست مىآورد». 1 همچنين فرمودهاند: «هركس سنت سيئهاى را پايهگذارى كند كه موجب گمراهى عدهاى گردد، به همان اندازه كه ديگران مرتكب آن عمل مىشوند، او نيز در گناه آنها شريك است». 2
بىترديد طبيعى است كه هركس بايد به لوازم عمل خود پايبند باشد؛ زيرا انسان در گرو اعمال خويش است. گاهى انسان بايد به سبب انتساب به بزرگى كه مورد توجه مردم است، مواظب اعمال خويش باشد؛ زيرا مردم حساب او را با آن بزرگ، يكى مىدانند. همچنين نيز اگر تخلفى انجام داد، به حساب آن بزرگ نوشته مىشود و موجب از بين بردن آبروى او مىگردد. همسران پيامبر(ص)، به لحاظ انتسابى كه با ايشان دارند و از نگاه مردم، نزديكترين فرد به ايشان، به حساب مىآيند، مورد توجه مردماند و حتى گمان مىكنند كه آنان آگاهترين افراد به اخلاق و اعمال پيامبر(ص) مىباشند. از اينرو اعمال آنها را به پيامبر(ص) منتسب مىنمايند. چهبسا افرادى نيز اعمال خود را براساس آنچه آنها انجام مىدهند، تنظيم نمايند؛ به اين قصد كه اين رفتار مورد تأييد پيامبر(ص) است؛ چون از حريم و حرم پيامبر(ص) صادر شده است و