46بايد در همه آنها پيامبر(ص) را مقدم نمايد. همچنين بداند تمام آنچه به پيامبر(ص) ضرر مىرساند و براى او خطر دارد، همانند و بلكه بالاتر از آن چيزى است كه براى خود او ضرر دارد و خطرساز است و بايد آنها را از پيامبر(ص) دفع نمايد؛ چنانكه خداوند مىفرمايد:
(مٰا كٰانَ لِأَهْلِ الْمَدِينَةِ وَ مَنْ حَوْلَهُمْ مِنَ الْأَعْرٰابِ أَنْ يَتَخَلَّفُوا عَنْ رَسُولِ اللّٰهِ وَ لاٰ يَرْغَبُوا بِأَنْفُسِهِمْ عَنْ نَفْسِهِ ) (توبه : 120)
سزاوار نيست كه اهل مدينه و باديهنشينانى كه اطراف آنها هستند، از پيامبر خدا(ص) جدا شوند و براى حفظ جان خويش، از جان او چشم بپوشند.
مبادا كسى به سبب خويشتندوستى، از پيامبر(ص) اعراض كند؛ زيرا او جان جانان است و كسى حق ندارد جان خود را بالاتر از جان رسول خدا(ص) بداند و به هنگام خطر، او را رها كند و به فكر حفظ جان خود باشد. بلكه بايد همه نيروها صرف محافظت از جان او گردد.
نبايد هيچچيز و هيچكس نزد مؤمن، محبوبتر از پيامبر(ص) باشد؛ زيرا دوست داشتن او، دوستداشتن خداوند است. پس اولى بودن او، همان اولى بودن خداوند و مقدم نمودن او در همه چيز و بر همه كس، مقدم كردن خداوند است؛ چنانكه در قرآن مىخوانيم:
(قُلْ إِنْ كٰانَ آبٰاؤُكُمْ وَ أَبْنٰاؤُكُمْ وَ إِخْوٰانُكُمْ وَ أَزْوٰاجُكُمْ وَ عَشِيرَتُكُمْ وَ أَمْوٰالٌ اقْتَرَفْتُمُوهٰا وَ تِجٰارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسٰادَهٰا وَ مَسٰاكِنُ تَرْضَوْنَهٰا أَحَبَّ إِلَيْكُمْ مِنَ اللّٰهِ وَ رَسُولِهِ وَ جِهٰادٍ فِي سَبِيلِهِ فَتَرَبَّصُوا حَتّٰى يَأْتِيَ اللّٰهُ بِأَمْرِهِ وَ اللّٰهُ لاٰ يَهْدِي الْقَوْمَ الْفٰاسِقِينَ ) (توبه : 24)
بگو: اگر پدران و فرزندان و برادران و همسران و طايفه شما و اموالى كه به دست آوردهايد و تجارتى كه از كساد شدنش مىترسيد و خانههايى كه به آن علاقه داريد، در نظرتان از خداوند و پيامبرش و جهاد در راهش محبوبتر است، در انتظار