72خدايا... مرا پيرو پيامبر اكرم(ص) قرار بده تا در روز قيامت كه تو را ملاقات مى‌كنم، از من راضى باشى و از گناهانم چشم‌پوشى كنى.

همچنين در زيارت وداع اميرمؤمنان(ع) اين‌گونه از خداوند مى‌خواهيم كه ما را مطيع اهل‌بيت(عليهم السلام) قرار دهد: «اللَّهُمَّ وَ ذَلِّلْ قُلُوبَنَا لَهمْ بِالطَّاعَةِ وَ الْمُنَاصَحَةِ وَ المَحَبَّةِ وَ حُسْنِ المُوَازَرَةِ» ¹؛ «خدايا! قلب‌هاى ما را براى فرمانبردارى و خيرخواهى و دوستى و حسن همراهى با ائمه اطهار(عليهم السلام) رام گردان».

5. بيان اعتقاد به بازگشت خلق به سوى اهل‌بيت(عليهم السلام) و حساب خلق با ايشان

عالم ماده، نه مبدأ پيدايش انسان و نه پايان هستى اوست. بلكه يكى از منازل و ايستگاه‌هاى ميانه راه سير آدمى است كه براى پرورش استعدادهاى وى و به فعليت رسيدن توانمندى‌هايش در مسير حركت او قرار گرفته است. اين مسير طولانى، به همان مبدأى بازمى‌گردد كه همه موجودات هستى از آنجا نشئت گرفته‌اند؛ چنان‌كه خداوند مى‌فرمايد: (إِنّٰا لِلّٰهِ وَ إِنّٰا إِلَيْهِ رٰاجِعُونَ) ²، (وَ إِلَيْهِ تُقْلَبُونَ). ³

مطابق آيات قرآن كريم، همه آدميان به سوى خداوند باز مى‌گردند و در دادگاه عدل الهى، به حساب اعمال آنان رسيدگى مى‌شود: (إِنَّ إِلَيْنٰا إِيٰابَهُمْ ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنٰا حِسٰابَهُمْ). ⁴

نكته درخور توجه اين است كه در دو آيه (إِنّٰا لِلّٰهِ وَ إِنّٰا إِلَيْهِ رٰاجِعُونَ) ⁵، (وَ إِلَيْهِ تُقْلَبُونَ) ⁶، مرجع و محل بازگشت آدمى، با ضمير مفرد كه به خداوند برمى‌گردد، معرفى شده است. ولى در آيه (إِنَّ إِلَيْنٰا إِيٰابَهُمْ* ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنٰا حِسٰابَهُمْ) ⁷، با به كار بردن