68«گناه» و «اشتباه» به كار مى‌رود. ¹

بر اين اساس، ما شيعيان اهل‌بيت(عليهم السلام) معتقديم كه آن بزرگواران از هرگونه گناه بزرگ يا كوچك و هرگونه اشتباهى معصوم مى‌باشند. بدون آنكه بخواهيم درباره اين خصوصيت آنان گفت‌وگو نماييم، به آيه‌اى از قرآن كريم و برخى از فرمايشات اهل‌بيت(عليهم السلام) استشهاد مى‌كنيم:

خداوند مى‌فرمايد: (إِنَّمٰا يُرِيدُ اللّٰهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً)؛ «خداوند فقط مى‌خواهد پليدى [گناه] را از شما اهل‌بيت دور كند و كاملاً شما را پاك سازد». (احزاب: 33)

صاحب «تفسير نمونه» در توضيح اين آيه مى‌نويسد:

با توجه به اينكه اراده الهى تخلف‌ناپذير است و جمله (إِنَّمٰا يُرِيدُ اللّٰهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ)، دليل بر اراده حتمى او مى‌باشد، مخصوصاً با توجه به كلمه «إنّما» كه براى حصر و تأكيد است، روشن مى‌شود كه اراده قطعى خداوند بر اين قرار گرفته كه اهل‌بيت(عليهم السلام) از هرگونه رجس و پليدى و گناه پاك باشند و اين، همان مقام عصمت است.

در حقيقت مفهوم آيه، همان چيزى است كه در زيارت جامعه نيز آمده است: «عَصَمَكُمُ اللهُ مِنَ الزَّلَلِ وَ آمَنَكُمْ مِنَ الْفِتَنِ وَ طَهَّرَكُمْ مِنَ الدَّنَسِ وَ أَذْهَبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَ طَهَّرَكُمْ تَطْهِيراً» ²؛ «خداوند شما را از لغزش‌ها حفظ كرد و از فتنه انحرافات در امان داشت و از آلودگى‌ها پاك ساخت و پليدى را از شما دور كرد و كاملاً تطهير نمود». با اين توضيح، در دلالت آيه فوق بر مقام عصمت اهل‌بيت(عليهم السلام) نبايد ترديد كرد. ³

همچنين از عايشه (همسر پيامبر اكرم(ص)) نقل شده كه گفته است:

لَقَدْ رَأَيْتُ عَلِيّاً وَ فَاطِمَةَ وَ حَسَناً وَ حُسَيْناً(عليهم السلام) وَ قَدْ جَمَعَ رَسُولُ اللهِ يُغْدِفُ عَلَيْهِمْ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ هَؤُلَاءِ اهلُ‌بَيتي وَ حَامَّتِي فَأَذْهِبْ عَنْهُمُ الرِّجْسَ وَ طَهِّرْهُمْ تَطْهِيراً. ⁴