62 نامهاى شما ميان نامها، جسدهاى شما ميان جسدها، ارواحتان ميان ساير ارواح، نفوس شما ميان ساير نفوس، آثار شما ميان ديگر آثار و قبور شما ميان ديگر قبرهاست. پس چه شيرين است نامهاى شما و چه گرامى هستيد خود شما و چه بزرگ است شأن شما و چه والاست منزلت شما و چه باوفاست پيمان شما و چه راست است وعده شما!
كلام شما نور، فرمانتان هدايت، سفارشتان تقوا، كارتان خير، شيوهتان نيكى، خويتان كرم، شأنتان حق و راستى و مدارا، گفتارتان محكم و قاطع و رأيتان دانش، بردبارى و انديشمندى است. اگر از نيكى و خير ياد شود، شما آغاز، اصل، فرع، معدن، جايگاه و نهايت آن هستيد.
پدرم، مادرم و خودم فدايتان باد. چگونه نيكويى ثناى شما را وصف كنم و زيبايى احسانتان را برشمرم، درحالىكه به سبب شما خداوند ما را از ذلت و خوارى بيرون آورد و از اندوهها و گرفتارىهاى سخت، رهايى بخشيد و از سقوط در پرتگاههاى هلاكت و از آتش دوزخ نجاتمان داد.
پدرم، مادرم و خودم فداى شما، به سبب دوستى و ولايت شما، خداوند معارف دينمان را به ما آموخت و آنچه از امور دنيامان تباه شده بود، اصلاح فرمود. به بركت دوستى و ولايت شما كلمه توحيد، تمام شد و نعمت بزرگ دين به بشر عطا گرديد و جدايى و تفرقه به الفت و وحدت مبدل گشت. با دوستى و ولايت شما، عبادت واجب نزد خداوند پذيرفته مىشود. خداوند، دوستى و ولايت شما را بر خلق واجب كرده است و براى شماست درجات رفيع، مقام ستوده و منزلت معلوم نزد خداى عزيز و جليل و آبروى بزرگ و شأن عظيم و شفاعت پذيرفته شده. 1