59
فصل سوم: عرضه عقيده و دين به اهلبيت(عليهم السلام) در زيارتنامهها
مقدمه
دين ابتدا بر قلب و روح انسان مىنشيند و سپس با اعضا و جوارح، رفتار مىكند. ازاينرو، آنچه در دين اساسىتر است، عمل جوانحى و قلبى، يعنى ايمان و اعتقاد قلبى است. به همين مناسبت، به عقايد، «اصول دين» و به اعمال، «فروع دين» اطلاق مىگردد. آدمى با ايمان و اعتقاد به معارف ضرورى يك دين، در جرگه پيروان آن دين قرار مىگيرد و در صورتى كه برخى از اعتقادات پايهاى دين را منكر شود، از دين خارج مىشود و اعمال جوارحى او پذيرفته نمىشود.
بر اين اساس، قرآن كريم، آخرين و كاملترين كتاب آسمانى، بيشتر دربردارنده مسائل اعتقادى است. حجم زيادى از كتابهاى حديثى نيز به مسائل اعتقادى اختصاص يافته است.
اصحاب پيامبر اكرم(ص) و اهلبيت معصومش(عليهم السلام)، از ايشان سؤالهاى اعتقادى بسيارى پرسيدهاند كه دليل آن، اهميت اينگونه مسائل و دغدغه درست بودن عقايد بوده است. يكى از راههاى اطمينان به درستى عقايد، عرضه عقايد و معارف دينى به محضر معصومان(عليهم السلام) است. گاهى در جوامع حديثى مىبينيم كه محدث و عالم آشنا به