43نهى خدا... سلام بر امامان دعوتكننده [بهسوى حق] و پيشوايان راهنما و سروران سرپرست... و اولى الامر و نمايندگان خدا... و شما را براى جانشينى او در زمينش و حجت او بر مخلوقاتش پسنديد... تا اينكه دعوت حق را اعلام و واجبات او را بيان داشتيد و مقرراتش را برپا داشتيد و احكامش را منتشر ساختيد و سنت الهى را مقرر داشتيد... انسانها را به راه او هدايت مىكنيد و به گفتار او حكم مىكنيد... و شما نور خوبان و راهنماى نيكان و حجتهاى خداوند جبّاريد.
4. پيشوايان و جانشينان خدا و پيامبر(ص)
يكى از شاخههاى ولايت تشريعى اهلبيت(عليهم السلام)، ولايت و سرپرستى ايشان بر مردم است. آن بزرگواران پس از پيامبر اكرم(ص)، پيشوايان دين و جانشينان رسول خدا(ص) هستند و مسئوليت مديريت جامعه اسلامى را برعهده دارند و بر همه مسلمانان واجب است اين وظيفه ايشان را به رسميت بشناسند و از ايشان اطاعت كنند.
خداوند اداره جامعه را پس از پيامبر اكرم(ص) برعهده ايشان نهاده است؛ هرچند كه مغرضان و بدخواهان، اجازه تحقق آن را ندهند. روايات ائمه معصوم(عليهم السلام) آكنده از سخنانى است كه به حق سرپرستى و مديريت آنان بر جامعه تصريح مىكند؛ براى نمونه، امام صادق(ع) فرمود:
«نَحْنُ وُلَاةُ أَمْرِ اللهِ» 1؛ «ما واليان امر خداييم». امام رضا(ع) نيز فرمود:
«الْأَئِمَّةُ خُلَفَاءُ اللهِ عَزَّوَجَلَّ فِي أَرْضِهِ» 2؛ «ائمه، جانشينان خداى عزوجل در زمينش مىباشند».
در زيارتنامهها نيز به مسئله خلافت و جانشينى ائمه اطهار(عليهم السلام)، توجه شده است؛ به طورىكه در بسيارى از زيارتنامهها، بر ايشان به عنوان جانشينان پيامبر(ص) و پيشوايان دين، سلام داده مىشود؛ براى نمونه، در زيارت امام على(ع) 3، امام حسين(ع) 4،