278
«مَا لَكُمْ تَسُوءُونَ رَسُولَ اللهِ(ص)»؛ «چرا رسول خدا(ص) را ناراحت مى‌كنيد؟!» مردى سؤال كرد: «ما چگونه پيامبر اكرم(ص) را ناراحت مى‌كنيم؟» امام صادق(ع) پاسخ داد:
«أَ مَا تَعْلَمُونَ أَنَّ أَعْمَالَكُمْ تُعْرَضُ عَلَيْهِ فَإِذَا رَأَى فِيهَا مَعْصِيَةً سَاءَهُ ذَلِكَ فَلَا تَسُوءُوا رَسُولَ اللهِ وَ سُرُّوهُ» 1؛ «آيا نمى‌دانيد كه اعمال شما به ايشان عرضه مى‌شود. پس اگر ميان آنها معصيتى ببيند، او را اندوهگين مى‌سازد؟! پس رسول خدا(ص) را ناراحت نكنيد. بلكه او را خوشحال كنيد».
«يعقوب بن شعيب» مى‌گويد كه از امام صادق(ع) درباره آيه (اعْمَلُوا فَسَيَرَى اللّٰهُ عَمَلَكُمْ وَ رَسُولُهُ وَ الْمُؤْمِنُونَ) 2پرسيدم. آن حضرت فرمود: «منظور [از «مؤمنون» در اين آيه]، ائمه(عليهم السلام) مى‌باشند». 3
مسئله عرض اعمال، اثر تربيتى بسيارى بر معتقدان به آن دارد؛ زيرا هنگامى كه بدانم افزون بر خداوند كه همه‌جا با من است، پيامبر(ص) و پيشوايان محبوب من نيز هر روز يا هر هفته از عملى كه انجام مى‌دهم، در هر نقطه و هر مكان، اعم از خوب و بد، همه آگاه مى‌شوند، بدون شك بيشتر رعايت مى‌كنم و مراقب اعمال خود خواهم بود. درست مثل اينكه كاركنان مؤسسه‌اى بدانند همه روز يا همه هفته گزارش تمام جزئيات اعمال آنها به مقامات بالاتر داده مى‌شود و آنها از همه آن اعمال باخبر مى‌گردند. 4
يكى از پيام‌هاى مهم زيارت اهل‌بيت(عليهم السلام) اين است كه آن بزرگواران ما را مى‌بينند و ناظر اعمال مايند. زائرى كه از راه دور خود را به حرم پيشواى خود مى‌رساند، به او سلام مى‌دهد، او را محرم اسرار خود مى‌داند و مسائل و مشكلات زندگى خود را با او در ميان مى‌گذارد و از او براى رفع مشكلات و برآورده شدن حاجاتش كمك مى‌طلبد،