261احساس مى‌كنند، به ياد روز جزا و حسابرسى اعمال در آن روز مى‌افتند، گناهان و كم‌كارى‌هاى خود را در عبادت و بندگى و نيز رفتارهاى ناپسند خود را به ياد مى‌آورند و از اين بابت احساس پشيمانى و شرمندگى مى‌نمايند و به جبران گذشته و انجام‌دادن رفتار صحيح در ادامه زندگى تصميم مى‌گيرند.
در نتيجه، زيارت امامان معصوم(عليهم السلام) و نيز قرائت زيارتنامه، افراد را به تقوا و خودسازى و تزكيه نفس مى‌كشاند و اين درس را به آنان مى‌دهد كه راه رسيدن به رستگارى و سعادت ابدى، خودسازى، زدودن رذايل اخلاقى و كسب فضايل اخلاقى و معنوى است. تنها در اين صورت است كه مى‌توانيم به هدفى برسيم كه براى آن آفريده شده‌ايم.
3. بناگذاشتن بر بخشوده شدن خطاهاى گذشته و آغاز به عمل براى آينده
برخى از اعمال، از چنان ارزش و بهايى برخوردارند كه مطابق برخى از روايات، باعث مى‌شوند همه گناهان گذشته و گاه حتى گناهان آينده فرد نيز بخشوده شود؛ اعمالى از قبيل روزه ماه رمضان، صبر بر مصيبت، وقوف در عرفات. خداوند در قرآن كريم مى‌فرمايد:
(وَ أَقِمِ الصَّلاٰةَ طَرَفَيِ النَّهٰارِ وَ زُلَفاً مِنَ اللَّيْلِ إِنَّ الْحَسَنٰاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئٰاتِ ذٰلِكَ ذِكْرىٰ لِلذّٰاكِرِينَ) (هود: 114)
در دو طرف روز و اوايل شب، نماز را برپا دار؛ چراكه حسنات، سيئات [و آثار آنها را] از بين مى‌برد؛ اين تذكرى است براى كسانى كه اهل تذكرند!
در اينجا نيز به برخى از رواياتى اشاره مى‌كنيم كه در صورت انجام‌دادن عمل خاصى، بر آمرزش گناهان دلالت مى‌كنند:
رسول خدا(ص) فرمود:
مَنْ صَامَ رَمَضَانَ إِيمَاناً وَ احْتِسَاباً غَفَرَ اللهُ مَا مَضَى مِنْ ذُنُوبِهِ. 1