260از توصيفى كه براى خودسازى و تزكيه نفس ارائه گرديد، به خوبى مى‌توان اهميت خودسازى را دريافت. تزكيه يكى از مفاهيم مورد توجه قرآن است و از جمله اهداف و وظايف اساسى پيامبران دانسته شده است:
(هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولاً مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آيٰاتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتٰابَ وَ الْحِكْمَةَ) (جمعه: 2)
خداوند كسى است كه در ميان جمعيت درس‌نخوانده، پيامبرى از خودشان برانگيخت كه آياتش را بر آنها بخواند و آنها را تزكيه كند و به آنان كتاب (قرآن) و حكمت بياموزد.
امام على(ع) نيز فرمود:
نَزِّهْ عَنْ كُلِّ دَنِيَّةٍ نَفْسَكَ وَ ابْذُلْ فِي المَكَارِمِ جُهْدَكَ تَخْلُصْ مِنَ المَآثِمِ وَ تُحْرِزِ المَكَارِمَ. 1
نفس خود را از هر پستى و آلودگى پاك كن و تلاش خود را در راه تحصيل مكارم و بزرگوارى‌ها به كار ببر تا از گناهان آسوده شوى و مكارم را براى خويش فراهم آورى.
زيارت و تهذيب نفس
زيارت پيشوايان معصوم(عليهم السلام) كه عمل عبادى مهمى است، زائران را به سوى خودسازى و تهذيب نفس فرامى‌خواند. در واقع زيارت پيشوايان(عليهم السلام) و نيز خواندن زيارتنامه، ذكر خداست. زائران اهل‌بيت(عليهم السلام)، اين عمل را عبادت و نشانه بندگى پروردگار به حساب مى‌آورند.
همچنين زيارت‌كنندگان ائمه معصوم(عليهم السلام) اين نكته را در نظر دارند كه با اين كار به دنبال آمرزش گناهان، نزديكى به خدا و افزايش تقوا و پرهيزكارى‌اند و بى‌ترديد، عرض ارادت به ساحت قدس آن بزرگواران، ما را در اين مسير يارى مى‌كند.
زائران مشاهد مشرفه، هنگام حضور در آن مكان‌ها، خود را در سايه رحمت خداوند