233- قرآن مجيد و تعليماتش نيز امانت بزرگ پروردگار محسوب مى‌شود؛
- دستورالعمل‌هاى پيشوايان راه حق نيز امانت‌هايى در دست مسلمانان محسوب مى‌شود كه نبايد افراد در عمل به آنها كوتاهى كنند؛
- حكومت از وديعه‌هاى الهى مهم است كه بايد آن را به اهلش سپرد.
حتى از برخى احاديث اسلامى استفاده مى‌شود كه علوم و اسرار و ودايع امامت كه بايد هر امامى به امام بعد بسپارد، در آيه يادشده داخل است. 1
رسول خدا(ص) فرمود:
ما مِنْ شَيْءٍ كانَ فِي الجاهِلِيِّةِ إلّا وَ هُوَ تَحْتَ قَدَمَيَّ إلَّا الأمانَة، فَإنَّها مُؤَدّاةٌ إلَى الْبِرِّ وَ الفاجِرِ. 2
هيچ رسم و سنتى در جاهليت نبود؛ مگر اينكه زير دو پاى من است (اعتبار ندارد)؛ مگر امانتدارى، همانا امانت را بايد به نيكوكار و بدكار برگرداند.
ازاين‌رو در برخى از زيارتنامه‌هاى ائمه(عليهم السلام)، از امانتدارى آن بزرگواران، بسيار ستايش شده است و زائر نيز بر آن گواهى مى‌دهد؛ براى مثال، در زيارت پيامبر اكرم(ص) مى‌خوانيم: «وَ أَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بَلَّغْتَ الرِّسَالَةَ * وَ أَدَّيْتَ الْأَمَانَةَ» 3؛ «گواهى مى‌دهم كه تو رسالتت را ابلاغ فرمودى و امانت [الهى] را ادا كردى».
در زيارتنامه امام كاظم(ع) مى‌خوانيم: «وَ أَشْهَدُ... أَنَّكَ أَدَّيْتَ الْأَمَانَةَ وَ اجْتَنَبْتَ الْخِيَانَةَ» 4؛ «گواهى مى‌دهم... كه تو امامت [الهى] را ادا كردى و از خيانت اجتناب ورزيدى». همچنين در زيارت امام رضا(ع) مى‌خوانيم: «أَشْهَدُ أَنَّكَ... أَدَّيْتَ الْأَمَانَةَ» 5؛ «گواهى مى‌دهم كه تو... امانت [الهى] را ادا كردى».