224قرآن كريم از ايشان با عنوان «صادق» نام مى‌برد و از مردم مى‌خواهد كه از آنان پيروى كنند: (يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَ كُونُوا مَعَ الصّٰادِقِينَ)؛ «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! از [مخالفت فرمان] خدا بپرهيزيد و با صادقان باشيد» (توبه: 119).
گرچه مفهوم صادقين، گسترده است، ولى از روايات بسيارى استفاده مى‌شود كه منظور از اين مفهوم در اينجا تنها امامان معصوم(عليهم السلام) مى‌باشند.
آيه مزبور، به طور مطلق، از مؤمنان مى‌خواهد كه با صادقان باشند و از سوى ديگر، «صادقين» را نيز به طور مطلق آورده است؛ يعنى اين افراد، سراسر وجودشان را صدق و راستى فراگرفته است. بنابراين، به وضوح مى‌توان برداشت كرد كه «صادقين» انسان‌هايى معصوم‌اند كه خداوند، مؤمنان را به همراهى با آنان و پيروى از ايشان دستور مى‌دهد. 1
امام صادق(ع) نيز فرمود: «منظور از صادقين در آيه (يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللّٰهَ وَ كُونُوا مَعَ الصّٰادِقِينَ) آل‌محمد(عليهم السلام) مى‌باشند. 2
در موارد متعددى از زيارتنامه‌هاى امامان معصوم(عليهم السلام) به صدق و راستى اهل‌بيت(عليهم السلام) اشاره شده است كه زائر با خواندن آنها، بر صداقت و درستى ايشان شهادت مى‌دهد. زائر كوى اهل‌بيت(عليهم السلام) با اين كار، همسويى خود را با امامان معصوم(عليهم السلام) نشان مى‌دهد و به پيروى خود از ايشان گواهى مى‌دهد؛ تا در اين راه تلاش بيشترى به عمل آورد و جايگاه خود را نزد اهل‌بيت(عليهم السلام) ارتقا بخشد. در اينجا به برخى از زيارتنامه‌ها توجه مى‌كنيم:
در زيارت امام على(ع)، در روز شهادت ايشان، مى‌خوانيم: «شَأْنُكَ الْحَقُ وَ الصِّدْقُ»؛ 3«شأن و جايگاه تو، حق و راستى است». در زيارت ائمه بقيع(عليهم السلام) نيز چنين آمده است:
«وَ أَشْهَدُ ... وَ أَنَّ قَوْلَكُمُ الصِّدْق»؛ 4«و گواهى مى‌دهم... كه سخن شما راستى است».