214آبرو، جرئت اظهار حق را از دست مى‌دهند.

با پيش آمدن چنين موقعيتى، كم‌اند كسانى كه از جوسازى‌ها نهراسند و در مقابل اهل باطل بايستند و سخن حق را فرياد بزنند. به راستى كه اين كار، بسيار دشوار است؛ زيرا فرد بايد افزون بر جان و مال، از آبروى خود نيز بگذرد و براى هرگونه فداكارى در راه دين، آماده باشد. با اين حال، بيان حقيقت، بر عالمان واجب و لازم است و آنان حق ندارند به دليل به خطر افتادن جان و مال و آبروى خود، از اين كار خوددارى كنند و در صورت اجتناب از بيان حقيقت، عاقبتى ناگوار در انتظار آنان است؛ چنان‌كه پيامبر اكرم(ص) فرمود:

إِذَا ظَهَرَتِ الْبِدَعُ فِي أُمَّتِي فَلْيُظْهِرِ الْعَالِمُ عِلْمَهُ فَمَنْ لَمْ يَفْعَلْ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللهِ. ¹

هنگامى كه بدعت‌ها در امت من پديد آيد، بر عالم است كه دانش خود را آشكار كند. پس كسى كه اين كار را انجام ندهد، لعنت خداوند شامل حال او خواهد بود.

مؤمنان واقعى چنان شهامتى دارند كه از شكستن سنت‌هاى غلط و مخالفت با اكثريت‌هايى كه راه انحراف را پيش گرفته‌اند و با تكيه بر كثرت عددى خود، ديگران را استهزا مى‌كنند، پروايى ندارند ² و از سرزنش هيچ ملامتگرى نمى‌هراسند. خداوند در قرآن كريم مى‌فرمايد:

(يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللّٰهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكٰافِرِينَ يُجٰاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللّٰهِ وَ لاٰ يَخٰافُونَ لَوْمَةَ لاٰئِمٍ ذٰلِكَ فَضْلُ اللّٰهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشٰاءُ وَ اللّٰهُ وٰاسِعٌ عَلِيمٌ) (مائده: 54)

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! هركس از شما، از آيين خود بازگردد، [به خدا زيانى نمى‌رساند؛] خداوند گروهى را مى‌آورد كه آنها را دوست دارد و آنان [نيز] او را دوست