213در زيارت اربعين امام حسين(ع) نيز مى‌خوانيم:

فَأَعْذَرَ فِي الدُّعَاءِ وَ مَنَحَ النُّصْحَ َوَ بَذَلَ مُهْجَتَهُ فِيكَ لِيَسْتَنْقِذَ عِبَادَكَ مِنَ الْجَهَالَةِ وَ حَيْرَةِ الضَّلَالَةِ. ¹

او در دعوت مردم، جاى عذر و بهانه‌اى نگذاشت و خيرخواهى كرد و جان خود را در راه تو داد؛ تا بندگانت را از نادانى و سرگردانى در گمراهى برهاند.

در زيارت جامعه كبيره نيز اين تعابير آمده است:

السَّلَامُ عَلَى الدُّعَاةِ إِلَى اللهِ... وَ الْمُظْهِرِينَ لِأَمْرِ اللهِ وَ نَهْيِه... وَ نَصَحْتُمْ لَهُ فِي السِّرِّ وَ الْعَلَانِيَةِ وَ دَعَوْتُمْ إِلَى سَبِيلِهِ بِالْحِكْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ... وَ أَمَرْتُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَيْتُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ... إِلَى اللهِ تَدْعُونَ وَ عَلَيْهِ تَدُلُّونَ... وَ إِلَى سَبِيلِهِ تُرْشِدُونَ... وَصِيَّتُكُمُ التَّقْوَى. ²

سلام بر دعوت‌كنندگان به سوى خدا... و ظاهركنندگان امر و نهى خدا... و ظاهركنندگان امر و نهى خداوند... شما در نهان و آشكار، براى خدا، ديگران را نصيحت كرديد و به سوى راه خدا با حكمت و موعظه نيكو دعوت كرديد... و امر به معروف كرديد و از منكر بازداشتيد... مردم را به سوى خدا فرامى‌خوانيد و به او راهنمايى مى‌كنيد... و به مسير او هدايت مى‌كنيد... وصيت شما تقوا و پرهيزكارى است.

8. نهراسيدن از سرزنش ملامتگران

گاه در جامعه، افراد بى‌ايمان و جسور، با قدرت و شدت تمام، مقابل حق و حقيقت موضع‌گيرى مى‌كنند و عليه مؤمنان جوسازى مى‌نمايند و حق و باطل را وارونه جلوه مى‌دهند و با اين كار، مؤمنان و آگاهان به حقيقت را به همراهى با خود و دست‌كم به سكوت وامى‌دارند. در اين وضعيت، بسيارى از مؤمنان، برخلاف يقين به حقانيت خود و بطلان آن ياوه‌سرايان، به علت ترس از به خطر افتادن جان، مال يا