211- مبارزه با خلفاى غاصب و ظالم به روش‌هاى گوناگون؛
- مبارزه با فرقه‌هاى ضالّه و غاليان.
در اينجا به دو نمونه از امر به معروف و نهى از منكر اهل‌بيت(عليهم السلام)، اشاره مى‌كنيم:
امام حسين(ع) فلسفه قيام خود را در برابر يزيد بن معاويه، امر به معروف و نهى از منكر ذكر مى‌كند و در وصيتنامه خود به «محمد بن حنفيه» مى‌نويسد:
وَ أَنِّي لَمْ أَخْرُجْ أَشِراً وَ لَا بَطِراً وَ لَا مُفْسِداً وَ لَا ظَالِماً وَ إِنَّمَا خَرَجْتُ لِطَلَبِ الْإِصْلَاحِ فِي أُمَّةِ جَدِّي(ص) أُرِيدُ أَنْ آمُرَ بِالمَعْرُوفِ وَ أَنْهَى عَنِ المُنْكَرِ ... . 1
من از روى خودخواهى يا براى خوشگذرانى يا فساد و ستمگرى، قيام نمى‌كنم. بلكه به منظور اصلاح امت جدم قيام كردم و مى‌خواهم امر به معروف و نهى از منكر نمايم.
همچنين در روايتى مى‌خوانيم كه «صفوان جمّال»، از اصحاب امام كاظم(ع)، مى‌گويد:
بر امام موسى بن جعفر(ع) وارد شدم. امام(ع) فرمود: «اى صفوان! همه كارهاى تو خوب است؛ به جز يك كار». گفتم: «فدايت شوم! كدام كار؟» فرمود: «كرايه دادن شترهايت به هارون الرشيد، خليفه عباسى».
گفتم: «من شترها را براى خوشگذرانى و تفريح يا كار حرامى به او كرايه نداده‌ام. بلكه آنها را براى سفر حج به او كرايه داده‌ام. خودم نيز به همراه او نمى‌روم. بلكه غلامانم اين سفر را همراهى مى‌كنند».
امام فرمود: «آيا كرايه شترهايت برعهده آنها باقى مى‌ماند؟» گفتم: «بلى فدايت شوم».
فرمود: «آيا دوست دارى كه آنان تا هنگام بازگشت، زنده بمانند تا هارون كرايه تو را بپردازد؟» گفتم: «بلى». فرمود: «هركس دوست داشته باشد آنان باقى بمانند، از آنان است و هركس از آنان باشد، وارد دوزخ مى‌شود».
صفوان مى‌گويد در نتيجه اين سخن امام(ع)، رفتم و همه شترهايم را فروختم. اين خبر به