210همه كارهاى خوب و [حتى] جهاد در راه خدا، در مقايسه با امر به معروف و نهى از منكر، همچون آب دهانى است كه در دريايى ژرف انداخته شود.
در اين فرمايش اميرمؤمنان(ع)، همه اعمال نيك به رطوبت دهان و امر به معروف و نهى از منكر به دريايى پهناور تشبيه شده است؛ تا عظمت اين فريضه در مقابل ديگر اعمال شايسته، جلوه‌گر شود.
شايد سرّ برترى امر به معروف و نهى از منكر بر ساير عبادات و نيكى‌ها در اين باشد كه قوام، استوارى و استمرار همه خوبى‌ها در گرو برپايى اين دو فريضه بزرگ است. افزون بر آن، جهاد، مبارزه با مفاسد و موانع خارجى است؛ فرد و جامعه وقتى مى‌تواند در نبرد با دشمن خارجى موفق شود كه موانع و مفاسد داخلى را در پرتو امر به معروف و نهى از منكر ريشه‌كن كرده باشد. 1
امر به معروف و نهى از منكر در سيره اهل‌بيت(عليهم السلام)
اهل‌بيت عصمت و طهارت(عليهم السلام) بزرگ‌ترين آمران به معروف و ناهيان از منكر بودند. آن بزرگواران در راه احياى دين حق و هدايت انسان‌ها از هيچ تلاشى فروگذار نكردند؛ تا جايى‌كه جان خود را در اين راه فدا نمودند. تلاش‌هاى آنان در اين زمينه، همگى ابعاد مختلف امر به معروف و نهى از منكر مى‌باشند. مهم‌ترين ابعاد امر به معروف و نهى از منكر كه اهل‌بيت(عليهم السلام) به آنها عمل كردند، عبارت‌اند از:
- توصيه‌هاى عام به رعايت تقوا، انجام‌دادن واجبات و مستحبات و ترك محرمات و مكروهات؛
- توصيه افراد خاص به رعايت تقوا و ديندارى؛
- هدايت افراد به مسير اهل‌بيت(عليهم السلام)؛