185گواهى مىدهم كه شما... مطيع خداونديد، براى اجراى دستورهاى او به پا مىخيزيد، به خواست او عمل مىكنيد... تسليم فرمان اوييد و به دستورهاى او عمل مىكنيد.
3. اخلاص
حركت در مسير كمال و تلاش براى رسيدن به اهداف بلند انسانى، زمانى رخ خواهد داد كه فعاليتهاى معنوى و اعمال عبادى آدمى، از ارزش و اعتبار لازم برخوردار باشد. اين ارزش و اعتبار، از يكسو از امرى نشئت مىگيرد كه خداوند آن را صادر كرده است و از سوى ديگر، به صحت و درستى اجزاء و تماميت شرايط خود عمل مربوط مىشود. اما آنچه سالك را از مزاياى اين قدر و اعتبار بهرهمند مىسازد و رنگ ارزش و نقش اعتبار عمل وى را از استحكام كافى برخوردار مىنمايد، پاكى نيت و خالى بودن انگيزه او از هرگونه شائبه آلودگى به هواهاى نفسانى و دور نگه داشتن عمل از هر نوع رنگ غيرالهى است كه از آن به «اخلاص» تعبير كردهاند.
رهايى از عذاب اخروى، اتصاف به صفات عالى انسانى و رسيدن به مقام رفيع قرب الهى، در گرو صفاى باطن و خلوص نيت و مشروط به حفظ و حراستِ تلاش و انگيزه از گرايشهاى نادرستى است كه جهت حركت آدمى را از صراط مستقيم و توجه كامل به حق منحرف مىسازد.
اخلاص شرط جدايىناپذير براى دستيابى به كمالات معنوى و ارزشهاى انسانى و زمينهساز نزول امدادهاى غيبى و سرازير شدن الطاف خاص الهى است. سير و سلوك بدون اخلاص، تلاشى بىحاصل و كِشت بىثمر است. كسى كه طالب كمالات و مكارم اخلاق است و تلاش و عمل او از ناخالصىهاى تاريك و ظلمانى پاك نگشته است، عملش باطل، سرمايه گرانبهاى عمرش تباه و حاصل زحمات شبانهروزىاش حسرت و ندامتى است كه دنيا و آخرت او را بر باد مىدهد.