172
المَحَبَّةِ وَ حُسْنِ المُوَازَرَةِ وَ التَّسْلِيمِ» 1؛ «خدايا! دلهاى ما را با اطاعت و خيرخواهى و محبت و حسن همراهى و تسليم او بودن، خاضع گردان».
آبرومندى به سبب اهلبيت(عليهم السلام)
در دعا پس از نماز زيارت پيامبر اكرم(ص) آمده است:
اللَّهُمَّ وَ قَدْ زُرْتُهُ رَاغِباً تَائِباً مِنْ سَيِّئِ عَمَلِي وَ مُسْتَغْفِراً لَكَ مِنْ ذُنُوبِي وَ مُقِرّاً لَكَ بِهَا وَ أَنْتَ أَعْلَمُ بِهَا مِنِّي وَ مُتَوَجِّهاً بِنَبِيِّكَ إِلَيْكَ نَبِيِّ الرَّحْمَةِ صَلَوَاتُكَ عَلَيْهِ وَ آلِهِ فَاجْعَلْنِي اللَّهُمَّ بِمُحَمَّدٍ وَ اهلِبَيتهِ عِنْدَكَ وَجِيهاً فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ مِنَ الْمُقَرَّبِين. 2
خدايا! پيامبر اكرم(ص) را با رغبت و با توبه از اعمال ناپسندم و با طلب آمرزش از گناهانم و با اقرار بر گناهانم در برابر تو، درحالىكه تو بر گناهانم از من آگاهترى، و با توجه به تو به واسطه پيامبرت كه پيامبر رحمت است، درود خدا بر او و خاندانش باد، زيارت كردم، خداوندا! مرا به حق محمد و خاندانش، در دنيا و آخرت، آبرومند درگاهت و از مقربان درگاهت قرار بده.
در زيارت عاشورا مىخوانيم: «اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي عِنْدَكَ وَجِيهاً بِالْحُسَيْنِ عَلَيْهِ السَّلَامُ فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَة» 3؛ «خدايا! مرا به واسطه امام حسين(ع)، در دنيا و آخرت آبرومند درگاهت قرار بده».
پذيرش شفاعت اهلبيت(عليهم السلام)
در اواخر زيارت جامعه كبيره آمده است:
اللَّهُمَّ إِنِّي لَوْ وَجَدْتُ شُفَعَاءَ أَقْرَبَ إِلَيْكَ مِنْ مُحَمَّدٍ وَ اهلِبَيتِهِ الْأَخْيَارِ، الْأَئِمَّةِ الْأَبْرَارِ لَجَعَلْتُهُمْ شُفَعَائِي، فَبِحَقِّهِمُ الَّذِي أَوْجَبْتَ لَهمْ عَلَيْكَ أَسْأَلُكَ أَنْ تُدْخِلَنِي ... فِي زُمْرَةِ المَرْحُومِينَ بِشَفَاعَتِهِمْ، إِنَّكَ أَرْحَمُ الرَّاحِمِينَ. 4