80بود كه بر خود گردن آويز مىافكندند و كمربند مىبستند، ولى هرگاه حج بر يكى از آنان واجب مىشد، خود را به لباس حاج مىآراست.
مشركانى كه در عرفه وقوف مىكردند برخلاف سنت ابراهيمى، پيش از غروب خورشيد، از عرفات به سوى مزدلفه (مشعر) كوچ مىكردند. 1 اما پيامبر(ص) براى بطلان اين روش ضدّ ابراهيمى، پس از غروب خورشيد از عرفات كوچ كرد. 2
قبيله قريش در دوران جاهلى و آغاز اسلام، در عرفات وقوف نمىكردند؛ زيرا معتقد بودند كه اهل حرم هستند و بايد بر خلاف ساير مردم در داخل حرم وقوف نمايند، ولى خداوند فرمان داد همه بايد در عرفات وقوف داشته باشند.
پيامبر(ص) كه خود از قريش بود در عرفات، وقوف و از آن جا به مزدلفه كوچ كرد. 3
اهميت وقوف در عرفات تا آن جا است كه گفتهاند: «الْحَجُّ عَرَفَة» يا «الْحَجُّ عَرَفَات». 4
7 .مشعر در عصر جاهليت
امام صادق(ع) در پاسخ پرسشى كه معاوية بن عمّار از آن جناب كرد، فرمودند: در جاهليت وقتى مىخواستند از مشعر خارج شوند، صبر مىكردند تا خورشيد از كوه ثبير نمايان شود، سپس مىگفتند: ثبير طلوع كرد. اسبها و شتران را سريع مىتاختند، ولى پيامبر(ص) برخلاف آنها با آرامى و سنگينى، در حالى كه زبانشان به ذكر مشغول بود، از مشعر خارج مىشدند.
در اسلام وقوف از طلوع فجر است تا طلوع آفتاب روز عيد قربان در مشعر الحرام و اين وقوف عبادتى است كه در آن نيت با شرايطش واجب است پس بايد نيت نمايد وقوف بين الطلوع فجر تا طلوع آفتاب را.
8 .منا در عصر جاهليت
منا، در عصر جاهليت مكان مقدسى بود و بتكدهاى براى بتهاى مشركان در آن احداث كرده بودند.