57سواره وارد مسجدالحرام و سواره طواف نمود و بعد از پايان عمره، به مدينه برگشتند و اين نخستين عمرهاى بود كه در اسلام رسماً انجام پذيرفت.
عمره رسمى دوم 1 در سال هشتم هجرت، در فتح مكه انجام گرفت كه پيامبر(ص) در اين سال همچون ابراهيم خليل، مشغول پاكسازى حريم قدس كعبه از بت و بتپرستى شد و با تلاوت آيه: ( وَ قُلْ جٰاءَ الْحَقُّ وَ زَهَقَ الْبٰاطِلُ ) 2 بتها را يكى پس از ديگرى به زمين كشيد.
اما نخستين حج واجب كه بعد از بعثت پيامبر خدا(ص) بهطور رسمى انجام گرفت، در سال نهم پس از هجرت بود كه به دلايلى، خودِ پيامبر(ص) در آن شركت نكرد و اميرالحاج در آن سال حضرت على، امير مؤمنان(ع) بود و در اين سال بود كه سوره برائت نازل شد و پيامبر(ص) به على(ع) مأموريت داد كه براى اعلام جدايى كاملِ مرز توحيد از شرك و كفر و جدايى صفوف مسلمانان از صفوف كفار، چند آيه از اوايل سوره برائت را همراه با قطعنامهاى در مجمع عمومى حج براى مردم قرائت كند و اين سال از يك طرف آخرين سال شركت مشركين در مراسم حج بود و از سوى ديگر، نخستين سالى بود كه مسلمانان و مشركان، با هم مراسم حج برگزار انجام كردند.
اما بزرگترين و شكوهمندترين حج در اسلام، در سال دهم هجرت واقع شد، كه پيامبر خدا(ص) در آن شركت كرد 3 و مناسك و اعمال واقعى حج را در عمل به مسلمانان آموزش داد و فرمود
:«خُذُوا عَنِّيمَناسِكَكُمْ»؛ همانگونهكه در مورد نماز فرمود:
«صَلُّوا كَما رَأَيتُمُونِي أُصَلِّي».
ابتدا و انتهاى اين مراسم، با مجموع خطبههاى آن حضرت در جوامع روايى و تاريخى فريقين نقل شده است. تلاش پيامبر(ص) در اين حج، اين بود كه مناسك حج را از آلودگىهاى شرك جاهلى و بدعتها و خرافات پاك كند و اين اوّلين حجى بود كه هيچ مشركى حق شركت در آن را نداشت. از اينرو، تمام ويژگىهاى حج جاهلى نفى