475از طريق بلندگوى دستى يا با صداى بلند، تكبيرهاى روز عيدقربان را مى‌خواند و ديگران هم همراهى مى‌كنند. در اين بين، كاروان‌هاى ديگر كشورها، نوعاً ترجيح مى‌دهند اين سير را با سكوت سپرى كنند و ذكر گفته يا با آرامى با يكديگر صحبت مى‌كنند. از آنجا كه حاجيان راه رفت و برگشت را ديروز ياد گرفته‌اند، امروز ديگر پس از رمى جمرات، معطل نمى‌مانند و در دسته‌هاى چند نفرى به‌سوى چادرها بر مى‌گردند؛ به همين دليل كاروان‌ها در مسير بازگشت، آن انسجام و پيوستگى مسير رفت را ندارند. پس از يك راهپيمايى پنج كيلومترى، آن هم در فشار جمعيت، حالا واقعاً يك صبحانه آماده و چاى داغ مى‌چسبد و هيچ چيز، جاى آن را نمى‌گيرد.
پس از صرف صبحانه، حجاج آزاد هستند. بعضى‌ها ترجيح مى‌دهند تا ظهر استراحت كنند و قضاى خواب بين‌الطلوعين را به‌جا آورند. گروهى قرآن مى‌خوانند. گروهى با هم به گفت‌وگو مى‌نشينند و آدرس تعدادى را نيز بايد در خيابان‌هاى دور و اطراف و ميان بساطهاى دستفروش‌ها گرفت.
برنامه‌هاى عمومى كاروان‌ها در روز يازدهم، هنگام اقامه نمازهاى جماعت ظهر و عصر، و مغرب و عشاء است كه همراه با سخنرانى مختصر روحانى كاروان، دعا و نيايش‌هاى وارده و ذكر توسل به محضر اهل‌بيت(عليهم السلام) است. برنامه‌هاى فرهنگى كاروان‌ها يكدست و يكنواخت نيست و متناسب با روحيات زائران، شرايط و امكانات كاروان و ذوق و سليقه روحانى و مدير كاروان، فرق مى‌كند. ختم قرآن، ختم صلوات، مراسم نكوداشت ياد و خاطره شهدا در قالب برنامه «اسماعيل‌هاى زمانه»، زيارت عاشورا و مراسم سينه‌زنى، مولودى‌خوانى و مديحه‌سرايى، مناجات شاكرين و ده‌ها برنامه ديگر كه به فراخور حال، در ساعات مختلف روز، برگزار مى‌شود.
عصرها تا قبل از غروب، زائران ايرانى نوعاً ترجيح مى‌دهند در اطراف چادرهاى منا قدمى بزنند و بدشان هم نمى‌آيد در كنار همسر يا هم‌سفرى‌ها سرى به بساط دستفروشان زده و سربه‌سر آنان بگذارند و در آخر هم چيزى از آنها بخرند. ناگفته