77اهل حديث و سلفيه، برخلاف روش پيشينيان خود، همه مخالفان خود را اهلبدعت يا همان «مبتدعه» دانسته و حكم به رد روايات ايشان كردهاند. همچنين ايشان در فتاوا و كتابهاى خود، سخنان تندى را درباره مذاهب اسلامى اعم از شيعه، اشاعره، ماتريديه، قادريه، نقشبنديه، كوثريه، اخوانيه و مانند آنها به كار بردهاند.
ايشان تنها خود را «اهل سنت» و پيروان سنت واقعى رسولالله(ص) برمىشمارند و ديگران را خارج از اسلام و «اهل بدعت» مىدانند. آنها اشاعره و ماتريديه را كه از فرقههاى مهم كلامى اهل سنتاند، از اهل سنت و جماعت خارج كرده و ديوبنديه و بريلويه را بدعتگذار، و خارج از صراط مستقيم دانستهاند كه در فصل بعد، بهتفصيل، به آن پرداخته خواهد شد.