1) . «احمد بن زهير قال: سمعت يحيي بن معين وقيل له انّ احمد بن‌حنبل قال: انّ عبيدالله بن موسي يردّ حديثه للتشيّع. فقال كان والله الذي لا اله الّا هو عبد الرزاق اغلي في ذلك منه مائة ضعف و لقد سمعت من عبد الرزاق اضعافَ اضعافٍ ما سمعت من عبيدالله» تهذيب التهذيب، ج6، ص 24.

2) . ابوالحسن على بن عبداللَّه بن جعفر مدينى بصرى، سال 161 ه.ق متولد شد و در 234 ه.ق در سامرا درگذشت. ابن مدينى، از عالمان و حافظان بزرگ حديث و رجال بوده است؛ به‌گونه‌اى‌كه وى را «اميرالمؤمنين» در حديث ناميده‌اند. دانايى و اطلاع وى بر احاديث معلول و احوال رجال نيز زبانزد محدثان است؛ چنان‌كه شخصيت ممتازى چون بخارى، در مدح و فضل وى گفته است: «خود را پيش هيچ‌كس كوچك نيافتم؛ جز نزد على‌بن‌مدينى» ابوزرعه رازى، ابن المدينى را در جرح و نقد رجال، از سخت‌گيران به شمار آورده است. وى مؤلف چندين كتاب در علم علل‌الحديث و رجال و تاريخ بوده كه از آن جمله‌اند: العلل، الاسماء والكنى، الطبقات، الضعفاء، و التاريخ. ذهبى نوشته است: «براى وى بيش از دويست كتاب ذكر كرده‌اند» از ابن معين نقل شده است كه على‌بن‌مدينى، هرگاه نزد ما مى‌آيد، اظهار مذهب تسنن مى‌كند و هرگاه به بصره مى‌رود، اظهار مذهب تشيع مى‌كند. ذهبى، ذيل نقل فوق گفته است: «اظهار مناقب حضرت على(ع) توسط ابن مدينى در بصره، به‌سبب آن بوده كه اهل‌بصره، عثمانى‌مذهب و منحرف از على(ع) بوده‌اند؛ نه آنكه وى، شيعه يا منافق‌صفت بوده است». ابن حبّان درباره وى نوشته است: «وكان اعلم اهل زمانه بعلل حديث رسول الله ممن رحل وجمع وكتب وصنف وحفظ وذاكر» ابن المدينى در ابتدا قائل به مخلوق‌بودن قرآن بوده، و به‌همين‌دليل، عقيلى وى را در شمار ضعفا آورده است. ذهبى به‌شدت به اين موضع عقيلى، واكنش نشان مى‌دهد و مى‌نويسد: «افما لك عقل يا عقيلي، اتدري فيمن تتكلم وانما تبعناك في ذكر هذا النمط لنذبّ عنهم ولنزيف ما قيل فيهم كانك لا تدري ان كل واحد من هؤلاء اوثق منك بطبقات بل واوثق من ثقات كثيرين لم توردهم في كتابك فهذا مما لا يرتاب فيه محدث وانا اشتهي ان تعرّفني مَن هو الثقة الثبت الذي ما غلط ولا انفرد بما لا يتابع عليه» گفته شده است