1) . شهر كرمانشاه يكى از شهرهاى مهم باختر كشور است. در زمان سلاطين ساسانى بنا شد و بانى آن بهرام چهارم، ملقب به «كرمانشاه» بود و به نام بانى آن ناميده شد. 47 درجه و 5 دقيقه طول و 24 درجه و 19 دقيقه عرض و 1410 متر از سطح دريا ارتفاع دارد. كرمانشاه در دامنه كوه سفيد و 6 هزارگزى جنوب رودخانه قره سو واقع شده است. هواى آن سرد و سالم و برى است. از ابنيه قديم و قابل ملاحظه مسجد عمادالدوله، مسجد حاج محمدتقى، مسجدجامع، مسجد وكيل الدوله معروف به مسجد حاج شهبازخان، مسجد شاهزاده، تكيه معاون الملك و تكيه بيگلربيگى را ميتوان نام برد. تصفيه خانه نفت ملى ايران در شمال خاورى اين شهر كنار رودخانه قره سو ساخته شده كه نفت خام از چاههاى نفت شاه به آنجا مى رسد و تصفيه مى شود. (از فرهنگ جغرافيايى ايران ج 5). در اطراف شهر كتيبه ها و نقوش بسيار از دوره ساسانى موجود است. در زمان آل بويه بناهايى ساخته شده كه همه خراب شده است. پس از جنگ حلوان قشون اسلام كرمانشاه را بدون مقاومت مسخّر كرد و چون در سر راه شرق به غرب بود اهميت يافت. از زمان صفويه به بعد كه دولت عثمانى كردستان را تصرف كرد، كرمانشاه اهميت بيشترى پيدا كرد و شاهان صفوى بخصوص شاه اسماعيل در آنجا استحكامات بسيار ساختند. طاق بستان در نزديكى اين شهر در كنار چشمه بزرگى ساخته شده است. (از جغرافياى سياسى كيهان، ص453) لقب اين شهر دارالدولة است. (لغتنامه دهخدا، يادداشت مؤلف)

2) . يكى از بخش هاى شهرستان كرمانشاهان. در شمال باخترى شهرستان است: قراى بخش از رودخانه هاى گاماسياب، دينور و شعبات آنها و چشمه ها مشروب مى شود. محصول عمده بخش غلات آبى و ديمى، چغندر و حبوبات، لبنيات، ترياك و توتون مى باشد. در اين بخش چهار رشته كوه اصلى و چندين رشته منشعب از آنان مشاهده مى شود. (از فرهنگ جغرافيايى ايران، ج5).